ออนไลน์ 2,145  คน     ค้นหาด่วน:  

มายาสีมุกย้อนหลัง ตอนแรก ตอนที่1 (29 มีนาคม 2556)

มายาสีมุกย้อนหลัง ตอนแรก ตอนที่1 (29 มีนาคม 2556)
อัพเดท : 30 มีนาคม 2556,10:41
อ่าน : 11,144
หมวดหมู่ : ดูละครย้อนหลัง (แยกตามตอน)






มายาสีมุก ตอนที่ 1
       
       ณ บริเวณกำแพงเมืองกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ จินจู นักแสดงสาวชื่อดังพร้อมเพื่อนดารา กำลังร่ายรำกระบี่ในชุดเกาหลีโบราณอย่างสวยงาม
       
       อีกฟากหนึ่งภายในห้องเช่าเล็กๆ ที่เมืองไทย ภาพจินจูในจอทีวีกำลังฟันดาบสู้กับคู่ต่อสู้ในหนังอย่างเก่งกาจคล่องแคล่ว ไข่มุกเด็กสาววัยราว 20 ปี นั่งดูอยู่หน้าจอทีวี ลุ้นอย่างสนุกสนาน ชอบใจ
       “เอาเลย ฟันให้หมด ระวังหลังด้วย เดี๋ยวอีกคนมาแล้ว”
       ภาพในจอเห็นผู้ร้ายมาทางด้านหลังจินจู ซึ่งเรื่องนี้ไข่มุกดูหลายรอบจนจำได้ทุกฉากทุกตอนแล้ว
       
       เวลาผ่านไป ภาพในจอทีวีเป็นฉากจินจูร้องไห้ ที่ต้องพลัดพรากจากลูก
       “ลูกแม่ ลูกหายไปไหน กลับมาหาแม่เถอะ แม่คิดถึงลูกเหลือเกิน กีจัง กลับมาหาแม่เถอะลูก”
       จินจูร้องไห้เหมือนคนที่หัวใจแตกสลาย ไข่มุกที่นั่งดูอยู่อินจัดยกหลังมือปาดเช็ดน้ำตาป้อยๆ แล้วเสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น ไข่มุกหยิบมาพูดทั้งที่ยังสะอึกสะอื้น
       “ฮาโหล” ไข่มุกชะงัก รีบเช็ดน้ำตา สีหน้าท่าทางกระตือรือร้นขึ้นทันที “มีละครให้หนูเล่นแล้วหรอคะ”
       ไข่มุกย้อนถามอย่างดีใจ สีหน้าเปลี่ยนเป็นยิ้มแย้ม ลิงโลดอย่างมีความสุขทันที
       
       ละครที่ไข่มุกเล่น ถ่ายทำกันในป่า ไข่มุกอยู่ในชุดนางเสือ กระโดดขึ้นต้นไม้อย่างคล่องแคล่ว มีดาวร้ายตามไล่ล่า ไข่มุกต่อสู้อย่างคล่องแคล่ว ไข่มุกในชุดนางเสือต่อสู้เอาชนะคนร้ายได้แต่พอถึงคิวสุดท้ายที่ต้องโดดลงมา กลับพลาดท่าตกลงมานั่งจุก ผู้กำกับสั่งเสียงดังอย่างไม่ค่อยพอใจ
       “คัท” ไข่มุกค่อยๆ ลุกขึ้นอย่างจุก “เอ้า นางเอกตัวจริงมาเข้าฉากได้แล้ว ยุ้ย มาเลยยุ้ย” ผู้กำกับเรียกนางเอกตัวจริงแล้วหันมาบอกไข่มุกที่ยังสวมหน้ากากนางเสือ “เราไปได้แล้ว คิวสุดท้ายยังอุตส่าห์พลาดอีก”
       หน้ากากนางเสือถูกเปิดออก ไข่มุกยิ้มประจบผู้กำกับ
       “ให้หนูถ่ายซ่อมมั้ยคะ”
       “ไม่ต้องแล้ว ไปไหนก็ไปเถอะ”
       ไข่มุกหน้าม่อย
       “ค่ะ”
       ธุรกิจทีมร้องเรียกไข่มุก
       “อย่ายืนเฉย ไปเสิร์ฟน้ำต่อสิยะ รีบถอดชุดออกด้วย”
       “ขอใส่อีกแป้บนะคะพี่ หนูยังอิน”
       ธุรกิจมองหารอบตัว
       “กีกี้หายไปไหนเนี่ย ไปตามน้องกีกี้ที บอกว่าถึงคิวแล้ว ให้รีบมาเข้าฉาก” ธุรกิจสั่งไข่มุก
       “ได้ค่ะพี่ จัดให้”
       ไข่มุกรีบเดินไปอย่างเต็มใจ
       
       ไข่มุกในชุดนางเสือที่ยังมีหน้ากากเสือรั้งที่คอไว้ เดินคอตกเข้ามาในห้องแต่งตัวนักแสดงมือจับหลังและก้นที่
       ยังไม่หายเจ็บ ปากก็บ่นพึมพำกับกระจก
       “โอ๊ย เจ็บแทบตายชัก พลาดได้ไงหว่า เสียฟอร์มแท้ๆ กลายเป็นเสือดวงตกเลยเรา ว่าซ้อมมาดีแล้วนะ มันท่า
       นี้นิน่า”
       ไข่มุกใส่หน้ากาก ออกลายนางเสือร้าย ซ้อมอีกครั้งเรียกความมั่นใจ กระโดดขึ้นเก้าอี้ ยกมือแข้งขาท่าเสือ ทำท่าข่วนดุร้ายใส่กระจก กำลังจะคำรามก็ต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงผู้ชายคำรามมาจากหลังราวแขวนเสื้อ ผ้า
       “โฮ่ง โฮ่ง จะยอมหรือยังจ๊ะ เสือจะกินแล้วนะ มาให้ขย้ำสะดีๆ”
       ไข่มุกชะงักทำท่าค้าง ดึงหน้ากากลง คิ้วขมวดทำหน้าเหย่เกหันไปทางต้นเสียง ค่อยๆ ย่องไปใกล้ แนบหูฟัง
       ขณะนั้นคีรินทร์กำลังหยอกล้อนัวเนียอยู่กับกีกี้บนพื้นหลังราวแขวนเสื้อผ้า กีกี้หัวเราะคิกคัก
       “อย่าเข้ามานะ นี่แหนะ” กีกี้หยิกแก้มคีรินทร์ “พ่อเสือตัวร้าย จะกินกันง่ายๆ เหรอ”
       “จะกินตรงไหนก่อนดีน๊า” คีรินทร์จี้ที่เอวกีกี้ “ตรงนี้ดีไหม รู้แล้วตรงนี้ดีกว่า” คีรินทร์ปลดกระดุมเสื้อเม็ดแรกของกีกี้
       “อย่านะ อย่า อย่าหยุด”
       ไข่มุกใส่หน้ากากเสือ แหวกเสื้อที่แขวนอยู่บนราวสองสามรอบก็ไม่เห็น ชะเง้อดูบนราวแขวนเสื้อผ้า เขย่งตัวจนเซล้มใส่ราวแขวนเสื้อ เสียงดังโครม
       “โอ๊ย”
       “ว้าว” กีกี้รวบเสื้อที่โดนปลดกระดุมอย่างตกใจ
       คีรินทร์ที่กำลังกอดรัดกีกี้ หันไปมองอย่างตกใจเห็นไข่มุกกลิ้งไม่เป็นท่าบนกองเสื้อผ้า ไข่มุกหันมาทั้งที่ยังใส่หน้ากาก คีรินทร์บอกเสียงดังด้วยความตกใจ
       “เฮ้ย ไอ้เสือ มาจากไหนเนี่ย”
       ไข่มุกตกใจ ชี้มือไปข้างนอก
       “หลุด หลุดมาจากเขาดิน”
       “แอบดูอยู่นานหรือยังก็ไม่รู้ ไอ้เสือบ้านี่”
       ไข่มุกสั่นหน้ายิก
       “ไม่นาน ไม่เห็นอะไรเลย รีบไปเข้าฉากด้วย เขาเรียกตัวแล้ว”
       คีรินทร์ลุกขึ้น เข้าใกล้จะคว้าข้อมือไข่มุกแต่ไข่มุกหลบอย่างไว ลุกพรวด รีบวิ่งหนีออกไป คีรินทร์โผล่มาดูเห็นหลังแว่บๆ
       
       “เด็กบ้าที่ไหนวะ มาขัดจังหวะได้ อย่าให้รู้นะว่าเป็นใคร”






 คีรินทร์พากีกี้เดินกระหนุงกระหนิงไปเข้าฉาก ทั้งคู่เดินผ่านมิคแฟนเก่ากีกี้ที่มาตื้อขอคืนดี มิคเขม่นมองคีรินทร์อย่างหึง กีกี้ลากคีรินทร์เดินเลี่ยงไปอีกทาง มิคเดินตามมาขวางทางไว้จนกีกี้ต้องหยุด
       
       “กีกี้ ให้โอกาสผมหน่อยสิ ต่อไปมิคสัญญาจะไม่ทำให้เสียใจอีกแล้ว กีกี้อย่าทำแบบนี้สิ”
       “หลีกไป เรื่องระหว่างเรามันจบแล้ว ต่างคนก็ต่างไปสิมาตอแยอะไรกัน เดี๋ยวก็พาดหัวหน้าหนึ่งอีก ขี้เกียจตามแก้ข่าว”
       กีกี้เซ็งเดินหนีไป มิคคว้าข้อมือไว้ กีกี้สะบัด มิคจับไว้แน่น
       “ไม่เอา วันนี้ต้องพูดกันให้รู้เรื่อง”
       “ปล่อยนะมิค ชั้นเจ็บ โอย จะไปไหนก็ไป ชั้นไม่อยากเจอเธอแล้ว”
       มิคลากกีกี้ไปอีกทาง คีรินทร์ยื้อกลับ
       “เฮ้ย พูดไม่รู้เรื่องหรือไง ผู้หญิงเขาไล่แล้ว ยังตอแยอยู่ได้ ปล่อย”
       “เอ็งเป็นใคร เรื่องผัวเมียเว้ย คนอื่นไม่เกี่ยว”
       “พอดีชอบเกี่ยว ไม่ชอบเห็นผู้ชายรังแกผู้หญิงเว้ย”
       “ได้ ยิ่งอยากระบายอารมณ์อยู่”
       มิคชกคีรินทร์เต็มหมัด คีรินทร์หลบอย่างเร็วจนมิคเซ คีรินทร์ตรงเข้าไปอัดกลับ ทั้งคู่ต่อสู้กันชุลมุน คีรินทร์สั่งสอนอีกสองสามหมัดจนมิคล้มไปนอนกับพื้น เลือดกบปาก นักข่าววิ่งกรูกันมาแต่ไกล
       “นักข่าวมาแล้ว”
       “ไป”
       คีรินทร์โอบเอวกีกี้รีบพาเดินหนีไปอีกทาง แต่พอผ่านมิคที่นอนสลบหมดแรง
       
       คีรินทร์ก็เอาหนังสือพิมพ์ที่ตกอยู่แถวนั้นมาปิดหน้ามิค แล้วพากันเดินไป
       
       ไข่มุกนั่งอยู่กับวันดีในบ้านอันทรุดโทรม แบงก์ร้อยเก่าๆ สองใบในมือไข่มุกยื่นให้วันดีผู้เป็นแม่อย่างเซ็งๆ
       
       “สองร้อยอีกแล้ว มันจะหักยุบหักยิบอะไรนักหนาว่ะนังมุกหรือว่าเอ็งเม้มไว้ อย่าให้ข้ารู้นะโว้ย”
       “จะมีเหลือให้เม้มเหรอจ๊ะแม่ ได้มาเท่าไรชั้นก็ให้แม่หมดทุกที แสดงแทนเขา เจ็บหลังแทบหักยังไม่เจ็บใจเท่าโดนหักสองเด้ง”
       “มันจะมาหักอะไรจากนักแสดงต๊อกต๋อยอย่างเอ็งวะนังมุก”
       “มันหักหมดละแม่ ก็คนที่เรียกชั้น หักค่านายหน้าไป 60 แถมมาไถค่ารถอีก 40 เลือดซิบเลย ไม่ให้ก็ไม่เรียกอีก ทำไงได้แม่”
       “เอ็งมันโง่ คุ้มกันไหมวะนังมุก ทำทั้งวันได้น้อยกว่าข้าขายส้มตำอีก”
       ไข่มุกฉวยเงินจากมือวันดี
       “ก็ชั้นชอบของชั้นนิแม่ บ่นนัก งั้นไม่ต้องเอาแล้ว”
       วันดีรีบคว้าเงินแทบไม่ทัน
       “เฮ้ยเอาคืนมา เดี๋ยวเอ็งโดน หนอย บ่นนิดบ่นหน่อยทำออกอาการได้น้อยได้มากเอ็งก็ต้องเอามาให้ข้ารู้ไหม”
       เม่นเข้ามาด้านหลังวันดีฉกเงินจากมือ
       “รู้สิจ๊ะ แม่วันดี เอามานี่ นิสัยไม่ดีนิหว่า หากินกับลูก”
       เม่นดมแบงก์หัวเราะชื่นใจ วันดีโกรธ ชี้นิ้วด่าลุกไล่ทันควัน
       “ไอ้เม่น ไอ้เลว การงานไม่รู้จักทำ ดีแต่ไถข้า เอาคืนมา”
       เม่นผลักซัดวันดีจนล้มเซไป
       “ข้าจะเอาไปใช้ให้ สองร้อยมันขี้ปะติ๋วสำหรับเอ็งนี่หว่า”
       วันดีผลุดเข้าไปแย่งคืน เม่นง้างมือจะตบไข่มุกห้าม
       “พอได้แล้ว อย่าทำแม่นะ อยากได้ก็เอาไป แล้วไปให้ไกลๆ เลย” เม่นยิ้มหยัน
       “ถ้าไม่อยากให้ข้าทำอะไรแม่เอ็งก็หาเงินมาให้ข้าเยอะๆ สิว่ะ ไม่งั้นไม่ใช่แค่นังวันดี แต่เอ็งก็จะโดนด้วย”
       ไข่มุกกับวันดี มองเม่นที่ขู่ด้วยสายตาดุดันอย่างแค้นใจ
       
       อีกด้านหนึ่ง คีรินทร์กระโดดลงสระว่ายน้ำในบ้านแล้วว่ายอย่างคล่องแคล่ว นุชนารถมายืนดูมองมัดกล้ามของคีรินทร์แล้วต้องเช็ดปาก รัตนาที่นั่งรถเข็น เข็นตัวเองมาใกล้ มองเขม่นนุชนารถ
       “พี่นุชเห็นพี่รินทร์แล้วทำไมต้องเช็ดปากด้วย”
       “ก็น้ำลายมันจะหก เอ๊ยไม่ใช่ ปากมันเปื้อนอยู่นะคะ แดดร้อนเข้าข้างในดีกว่าคะ เร็วๆ เดี๋ยวพี่นุชพาไป”
       นุชนารถเฉไฉ เข็นรถรัตนาจะไปทางอื่น แต่ไม่วายมองไปทางคีรินทร์อย่างเสน่หา
       
       คีรินทร์เดินเช็ดตัวเปิดประตูเข้าห้องนอน เห็นนุชนารถนอนรอบนเตียง นุชนารถงอนไม่พอใจที่คีรินทร์ไปกับกีกี้จึงโผ่เข้าหาคีรินทร์อย่างกระเง้า กระงอด
       “รินทร์ใจร้าย มีนุชอยู่ทั้งคน ยังไปยุ่งกับนังอีขี้ เอ้ย กีกี้ นุชไม่ยอมนะ”
       คีรินทร์ดึงมือออก จับไหล่นุชนารถ
       “เราเคยตกลงกันแล้วไง เราเป็นเพื่อนกัน เพื่อนที่รู้ใจ แค่นั้น ต่างคนยังมีอิสระ อยากทำอะไรได้ทั้งนั้น ถ้าคุณยังอยากคบกับผมต่ออย่างอแงแบบนี้”
       “อันนั้นนุชก็รู้ แต่มันทำใจยาก คุณเคยรักนุชบ้างไหม รินทร์ขา...สักนิดก็ได้นะรินทร์”
       นุชนารถโอบกอด คีรินทร์กอดตอบ
       “ไม่เอาน่า อย่าพูดเรื่องซีเรียสแบบนี้ คุยเรื่องสบายใจดีกว่าเพิ่งว่ายน้ำมาหมาดๆ ตัวเย้น เย็น ไม่เชื่อจับดูสิ”
       คีรินทร์กอดนุชนารถล้มลงบนเตียง จี้เอวหยอกล้อ นุชนารถหัวเราะชอบใจ ขณะนั้นเขมทัตเดินผ่านหน้าห้องได้ยินเสียงทั้งคู่ดังมาแว่วๆ ก็ขมวดคิ้ว ไม่พอใจ
       
       ไข่มุกหยิบเครื่องส้มตำใส่ครกคล่องแคล่ว ลูกค้ายืนออหน้ารถเข็นส้มตำ
       “ปูปลาร้าแซ่บๆ ได้หรือยังละจ๊ะแม่ค้าคนสวย”
       ไข่มุกยิ้มแป้น
       “ได้แล้วจร้า ของอร่อยก็ต้องรอนิดนึง”
       ไข่มุกตำส้มตำปั่นครกหมุนติ้ว ลูกค้าตาค้าง เริ่มฮือฮา
       “โอโฮ้ แม่เจ้าโว้ย”
       ไข่มุกหยิบสาก หมุนติ้วบนฝ่ามือ
       “สากพิฆาตจอมมารสะท้านฟ้า”
       ไข่มุกโยนสากขึ้นบนฟ้าลูกค้ามองตาม ไข่มุกยกครกโยกซ้ายขาวรอรับสาก ลูกค้าโยกซ้ายขวาลุ้นตาม สากหล่นใส่ครกเป๊ะ ลูกค้าปรบมือเกรียว
       “สุดยอด เอาอีก...เอาอีก”
       ลูกค้าเชียร์ลั่น ไข่มุกยิ้มยักคิ้วแล้วหยิบตูดไก่หนึ่งกำมือแบให้ลูกค้าดู หน้าตาขึงขัง
       “ตูดไก่ย่าง สะท้านโลกันต์”
       ไข่มุกโยนตูดไก่ขึ้นฟ้า แล้วหยิบไม้เสียบ 3-4 อันพุ่งตามไปบนฟ้า หล่นลงมากลายเป็นตูดไก่เสียบไม้เรียงบนเตา ไข่มุกทำท่าปิ้งย่างตูดไก่อย่างคล่องแคล่ว ลูกค้าปรบมือกันเกรียว ไข่มุกหยิบเครื่องส้มตำตำในครกว่องไวจนลูกค้ามองตามไม่ทัน
       “เร่เข้ามาจ้า ส้มตำกายกรรมเส้าหลินจ้า เร่เข้ามา”
       เสียงนกหวีดเป่าปรี๊ด ไข่มุกหันควับ เทศกิจวิ่งมาแต่ไกล ไข่มุกรีบเข็นรถหนีลูกค้ามองตาค้าง
       “อ้าว จะหนีไปไหน ส้มตำชั้นละ”
       “โจทก์หนูมา ขอไปตั้งหลักก่อน ติดปูปลาร้าไว้ก่อนนะพี่”
       
       ไข่มุกเข็นรถหนีอย่างเร็ว เทศกิจวิ่งตาม




รับชม ละคร มายาสีมุก (ตอนที่1 ตอนแรก) วันที่ 29 มีนาคม 2556 ย้อนหลัง ช่วงที่ 4/7


รับชม ละคร มายาสีมุก (ตอนที่1 ตอนแรก) วันที่ 29 มีนาคม 2556 ย้อนหลัง ช่วงที่ 5/7


รับชม ละคร มายาสีมุก (ตอนที่1 ตอนแรก) วันที่ 29 มีนาคม 2556 ย้อนหลัง ช่วงที่ 6/7


รับชม ละคร มายาสีมุก (ตอนที่1 ตอนแรก) วันที่ 29 มีนาคม 2556 ย้อนหลัง ช่วงที่ 7/7





หากถูกใจช่วยกด Like เพื่อเป็นกำลังใจให้ทีมงานด้วยนะค๊าาาา





ร่วมแสดงความคิดเห็น

ZONEZEED.COM ควมบันเทิงไม่เคยหลับไหล แหล่งรวมความบันเทิงบนโลกออนไล์
เว็บไซต์ โซนซี๊ด.คอม เป็นเว็บไซต์รวบรวมความบันเทิงออนไลน์ ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับความบันเทิงเยอะแยะมากมาย หลากหลายหมวดหมู่ หลายเรื่อง
หากเรื่องในหัวข้อใดมีส่วนพาดพิงหรือละเมิดลิขสิทธิ์ทำให้เกิดความเสียหายกรุณาแจ้งมาที่ zonezeed(แอ๊ด)windowslive.com เพื่อที่จะลบข้อมูลหรือแก้ไขให้ถูกต้อง

Copy right © 2009-2012 ZoneZeed.com is version 3.0 All right reserved. Website design by ZoneZeed.com
Best viewed with IE 6.0 or above | Opera | Firefox browser 1024 x 768 resolutions. เข้าสู่ระบบ