ออนไลน์ 3,420  คน     ค้นหาด่วน:  

แผนร้ายพ่ายรักย้อนหลัง ตอนแรก ตอนที่1 (18 มีนาคม 2556)

แผนร้ายพ่ายรักย้อนหลัง ตอนแรก ตอนที่1 (18 มีนาคม 2556)
อัพเดท : 18 มีนาคม 2556,23:12
อ่าน : 2,291
หมวดหมู่ : ดูละครย้อนหลัง (แยกตามตอน)






ดูแผนร้ายพ่ายรักย้อนหลัง (ตอนแรก ตอนที่ 1)วันที่ 18 มีนาคม 2556 ช่วงที่ 1/9
 
ดูแผนร้ายพ่ายรักย้อนหลัง
(ตอนแรก ตอนที่ 1)วันที่ 18 มีนาคม 2556 ช่วงที่ 2/9

 
ดูแผนร้ายพ่ายรักย้อนหลัง
(ตอนแรก ตอนที่ 1)วันที่ 18 มีนาคม 2556 ช่วงที่ 3/9

 
ดูแผนร้ายพ่ายรักย้อนหลัง
(ตอนแรก ตอนที่ 1)วันที่ 18 มีนาคม 2556 ช่วงที่ 4/9
 
ดูแผนร้ายพ่ายรักย้อนหลัง
(ตอนแรก ตอนที่ 1)วันที่ 18 มีนาคม 2556 ช่วงที่ 5/9

 


ดูแผนร้ายพ่ายรักย้อนหลัง
(ตอนแรก ตอนที่ 1)วันที่ 18 มีนาคม 2556 ช่วงที่ 6/9

 


ดูแผนร้ายพ่ายรักย้อนหลัง
(ตอนแรก ตอนที่ 1)วันที่ 18 มีนาคม 2556 ช่วงที่ 7/9

 

ดูแผนร้ายพ่ายรักย้อนหลัง
(ตอนแรก ตอนที่ 1)วันที่ 18 มีนาคม 2556 ช่วงที่ 8/9

 

ดูแผนร้ายพ่ายรักย้อนหลัง
(ตอนแรก ตอนที่ 1)วันที่ 18 มีนาคม 2556 ช่วงที่ 9/9

 




แผนร้ายพ่ายรัก ตอนที่ 1
       
        บรรยากาศภายในห้องนั้นดูร้อนเร่าขึ้นมาทันตา ด้วยรองเท้าส้นสูงสีสดดีไซน์เปรี้ยวเฉี่ยวของสาวนางหนึ่ง ซึ่งสวยเด่นรับกับเรียวขาเนียนงามที่พาดไขว่ห้างบนโซฟายาวเดย์เบดกลาง ห้อง
       
        หญิงสาวหน้าตาสวยเฉี่ยวสไตล์ลูกครึ่ง รูปร่างระหงคนนี้เธอคือ เขมมิก และกำลังหัวเราะด้วยน้ำเสียงประชดประชัน ขณะนั่งไขว่ห้างอยู่ที่มุมซ้ายบนโซฟายาวหรูหรา
       “ รักแท้น่ะเหรอ...บอกหน่อยเหอะ จะหาได้จากใครบนโลกใบนี้”
        เขมมิกหันไปมองซ้ายมือของตัวเองด้วยท่าทีเยาะหยัน
       “ เกิดมาจนจะยี่สิบห้า...ยังไม่เคยเจอจากผู้ชายสักคน”
       พิ แสง ชายหนุ่มหน้าตาดีนั่งอยู่ที่มุมขวาของโซฟายาว เขามองผู้หญิงตรงด้วยสีหน้าเงียบขรึม
       “ คิดว่ามีแต่ผู้หญิงเท่านั้นหรือไง ที่รักใคร รักจริง” พิแสงบอก
        จากนั้นวิวาทะของเขาและเธอก็ดำเนินไปอย่างเผ็ดร้อน เชือดเฉือนทุกวลี ไม่มีใครยอมใคร
       “ ก็เห็นมีแต่ผู้ชายที่หลายใจ ไม่ซื่อสัตย์”
       “ เปอร์เซ็นต์ชายหญิงที่ไม่ซื่อสัตย์ หรือรักมั่นคง...มันก็เท่าๆ กัน อยู่ที่หวยจะไปออกที่ใคร” พิแสงบอก
       “ แน่ใจ?”
       “ ใช่...ผมยังคงเชื่อมั่นว่าสักวัน ผมต้องเจอ”
       “ ถ้าเจอแล้วไง?”
       “ ผมจะไม่ยอมให้หลุดมือไป....อีก”
       “ เหรอ...งั้นถามคำเดียว สั้นๆ”
       พิ แสงหันหน้ามามองเขมมิกด้วยความแปลกใจ
       “ จะรักกันนานแค่ไหนเชี้ยว!” เขมมิกเอ่ยถาม
       
        กรุงเทพฯ ยามราตรี เสียงเพลงจังหวะเร้าใจจากด้านในผับอันเร่าร้อน ซึ่งพอเดินเข้าไปก็เห็นว่าคราคร่ำเต็มไปด้วยนักเที่ยวทั้งหญิงและชาย บรรดาโคโยตี้สาว เต้นยั่วยวนชวนมองบนเคาน์เตอร์ที่เตรียมไว้โดยเฉพาะ เขมมิกวาดลีลาเต้นอย่างเร่าร้อนตามจังหวะเสียงดนตรีอยู่ที่มุมหนึ่งกับเนตร นิภา เพื่อนสาวของเขมมิกที่กำลังขยับเต้นเบาๆ ราวกับกลัวฟลอร์จะแตก
       
       ณ หน้าคอกหมูในฟาร์มเพื่อนเกษตร พิแสงตวาดลั่น
       “ ไม่สะอาด ไม่ต้องนอน!”
        หลอดสะดุ้งเฮือกและหน้าจ๋อยทั้งๆ ที่ถืออุปกรณ์ทำความสะอาดอยู่คามือ เขาค่อยๆ ยิ้มหวานสุดๆ ประจบพิแสง
        แต่ถูกพิแสงตะคอก “ไม่ต้องมายิ้ม!”
        หลอดเบะหน้าจะร้องไห้
       “ ไม่ต้องร้องไห้!”
       “ งั้นหัวเราะได้มั้ยครับ นายหั้ว”
       “ หลังจากฉันไล่แกออก”
        หลอดหัวเราะเหมือนบ้าไปแล้ว “วะฮ่ะๆๆๆๆ” แล้วหลอดก็สลับมาร้องไห้ “ฮื้อ...”
       “ แต่ถ้าไม่อยากถูกไล่ออก ฟัง!”
       “ ครับผ้ม”
       “ แหกตามองผลงานตัวเองซิ ไอ้หลอด”
        หลอดมองไปรอบๆ คอกหมูที่เต็มไปด้วยมูลหมูทั้งเก่าและใหม่
       “ ของเก่าก็ล้างไม่หมด นี่ล่อของใหม่เข้าไปอีก ถ้ายังทำงานชุ่ยๆอีก ฉันจะเอาขี้หมูละเลงหัวแกสักวัน”
        หลอดปาดเหงื่อ พิแสงตวาดต่อ
       “ พอคอกสกปรก มีของเสียหมักหมม มันก็มีกลิ่นเหม็น น้ำเน่าเสีย แมลงวันก็เยอะ กลายเป็นแหล่งเพาะเชื้อโรค ความสะอาดเป็นเรื่องสำคัญพื้นฐานของฟาร์ม สอนไม่จำ” ท้ายประโยคพิแสงเผลอพูดสำเนียงใต้เวลาโกรธ “พั่นปรื๊อถี่ส้อนมั้ยจ๋ำหะ พวกมึ้งนี้!”
       “ อั๊ยย่ะ แหลงใต้พันนี้ รู้เลยว่าโกรธอย่างแรง”
       “ รู้แล้วก็ทำสิวะ”
        หลอดรีบทำความสะอาดคอกหมู เสริมวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา
       “ นายหัวครับ นายหัว...”
       “ อะไร”
       “ แม่หมูตัวใหม่ที่สั่งจากเดนมาร์ก มันล้มแล้วครับ” เสริมบอก
       “ ล้ม!”
       พิ แสงตกใจ รีบวิ่งนำหน้าออกไปเร็วรี่ หลอดกับเสริมรีบวิ่งตามไป
       
        เขมมิกเปลี่ยนท่าเต้นที่เร่าร้อนกว่าเดิม เนตรนิภายืนมองเพื่อนแล้วก็อ้าปากหวอเพราะรู้สึกว่าเขมมิกเต้นแรงมากพร้อม ส่งสายตามองหาใครบางคน
       พิ ศา สาวิกา และเพทายแฟนหนุ่มของพิศาเดินเข้ามานั่งที่มุมหนึ่งในผับ เขมมิกหันไปเห็นพอดีจึงกระทุ้งสีข้างของเนตรนิภาที่กำลังดูดเครื่องดื่มไร้ แอลกอฮอล์อย่างเพลิดเพลินอยู่
       “ เนตร!”
       “ อะไร!”
       “ ที่สามนาฬิกา” เขมิกทำสายตาชำเลืองไปทางขวามือ
        เนตรนิภาหันไปทางซ้ายมือ “ไหน”
       “ ทางนี้!”
        เขมมิกจับตัวเนตรนิภาหันไปทางขวา
       “ โอย...ฝึกผ่านมาได้ไงเนี่ย”
       “ ฉันฝึกมาเพื่อใช้ในสถานการณ์อื่น ไม่ใช่มาอ่อยผู้ชายแบบแก!” เนตรนิภาว่า
       “ ก็น่าอ่อยนะเว้ย...” เขมมิกบอก
        เขมมิกมองไปที่เพทาย หนุ่มหล่อไฮโซที่อยู่ข้างพิศาและแสดงความหวานด้วยการจับมือพิศาและหอมตลอด เวลา
       “ เอายัง..จะได้รีบกลับ” เนตรนิภาถาม
       “ เฮ้ย...บิวท์หน่อยสิ...” เขมมิกบอก
       “ อย่างแก ยังต้องบิวท์อีกเหรอ”
       “ เฮ้ย..แต่ฉันก็อายเป็นนะแก”
        เขมมิกยกแก้วน้ำส้มขึ้นซดรวดเดียวหมด ก่อนจะวางแก้วอย่างแรงด้วยท่าทางกึ่มๆ
       “ เคลิ้ม...” เขมมิกลากเสียงยาว “ได้ไม่ต้องพึ่งแอลกอฮอล์...ทีนี้..ก็พร้อม..ออกตัวเบาๆ”
        เขมมิกเต้นแรงเลื้อยเข้าไปหาฝูงชนเพื่อจะเลื้อยต่อไปให้ไปเต้นอยู่หน้าเพทาย ให้ได้
        เนตรนิภาหันไปดูดน้ำหวานต่อ แต่แล้วก็ถูกเขมมิกดึงแขนออกไปอย่างแรงโดยไม่ทันตั้งตัว
       
        “ว้าย!!”ทางด้านพิแสงกำลังขบกราม ขณะคลุมผ้าให้กับแม่หมูที่เพิ่งล้ม โดยมีหลอดกับเสริมยืนอยู่ข้างๆ
       
       “หมอปิ๊นมาหรือยัง” พิแสงถาม
       “อีกสักพักก็คงถึงครับ” หลอดบอก
       “หมอปิ๊นสรุปผลยังไง ทำรายงานส่งด้วย ไปเตรียมลังน้ำแข็งให้พร้อม รอหมอตรวจแล้วก็ส่งศูนย์วิจัย อ้อ เอารายงานของหมอแนบตอนแจ้งปศุสัตว์อำเภอด้วย อย่าลืมเหมือนคราวที่แล้ว พวกแกช่วยจัดการที”
       พิแสงพูดจบก็ลุกขึ้นอย่างอ่อนแรงแล้วเดินออกไป เหมือนไม่อยากจะรับรู้อะไรอีก หลอดกับเสริมมองตามพิแสงอย่างเห็นใจ
       
       เขมมิกจงใจเต้นและส่งยิ้มให้เพทาย เพทายตัวแข็งเพราะอึ้งกับความเจ้าเสน่ห์ของเขมมิก เขมมิกทำไม่รู้ไม่ชี้ ยังคงเต้นต่อไป แต่ส่งสายตาให้เพทายเป็นระยะๆ เพทายเริ่มนั่งไม่ติด เขายกเครื่องดื่มขึ้นดื่ม พิศาสังเกตเห็นเพทายมีอาการผิดปกติก็ถาม
       “เป็นอะไรคะเพทาย”
       “เอ่อ..ร้อนจ๊ะ” เพทายตอบ
       “ร้อนแบบนี้...ร้อนอะไรคะแฟนคุณเพื่อน” สาวิกาถาม
       “ร้อนเพราะได้อยู่ใกล้พิศาแฟนคนสวยไง”
       “ให้มันจริงเหอะ อย่าร้อนเพราะชะนีแถวนี้ก็แล้วกัน”
       “ไม่มีทาง ผมรักคุณคนเดียว ไม่เคยหวั่นไหว” เพทายบอก
       “แล้วถ้าหวั่นไหวล่ะ” พิศาลองใจ
       “ให้เชือดเลยอ่ะ”
       ทันใดนั้น เขมมิกก็ขึ้นไปเต้นบนโต๊ะด้วยความเมามันแข่งกับโคโยตี้ในร้าน
       ทุกคนครางฮือ พิศา สาวิกา และเพทายมองเป็นตาเดียว เนตรนิภาเริ่มหายใจไม่ทั่วท้อง...
       “แรงได้อีก เพื่อนฉัน”
       เขมมิกเต้นเมามัน เธอเอาผ้าพันคอมาเป็นอุปกรณ์ประกบการเต้น ก่อนจะโยนไปคล้องคอเพทายแล้วดึงเข้ามา หน้าประชิดหน้า ทุกคนร้องฮือ พิศามองตาเขม็ง เขมมิกปรายตามองพิศาอย่างท้าทาย พิศาสะบัดหน้าใส่แล้วหันไปมองเพทาย
       “ขอโทษนะครับ ผมมากับแฟนครับ ดุด้วย” เพทายบอก
       “อุ๊ย...มีแฟนแล้ว...เสียดายอ่ะค่ะ!!” เขมมิกบอก
       พิศานิ้มเยาะให้กับเขมมิก เขมมิกไม่ยอมแพ้ดึงคอเพทายเข้ามาแล้วพูด
       “งั้น..ไว้แฟนเผลอแล้วเจอกันนะคะ” เขมมิกจูบแก้มเพทายหนึ่งที
       ทุกคนร้องกรี๊ด พิศาเนื้อเต้น เขมมิกยิ้มเย้ยให้พิศาอีกครั้ง พิศาหึงจัดจึงกระชากเพทายที่เคลิ้มมากกลับมา เขมมิกเต้นอย่างร้อนแรงและยิ่งเพิ่มดีกรีมากขึ้นไปอีก เสียงเพลงยิ่งเร่ง beat เพทายมองแล้วก็ยิ่งหวั่นไหว ส่วนพิศาทั้งโกรธทั้งหึง เขมมิกยั่วยวนเต็มที่
       
       เครื่องเล่นเพลงกำลังเล่นเพลงเบาๆ พิแสงเดินเข้ามาจะปิดเพลงแต่แล้วก็ชะงักหันไปด้านหนึ่ง ลูกหมูกำลังเคลิ้มจะหลับบนที่นอนที่น่ารัก
       “แหม เคลิ้ม...” พิแสงลากเสียงยาว “เชียวนะ ปุ๊กลุ๊ก ปิดดีกว่า”
       ปุ๊กลุ๊กลุกขึ้นทันที
       “ไม่ปิดก็ได้” พิแสงบอก
       ปุ๊กลุ๊กลงนอนต่อ
       “ปิดดีกว่า”
       ปุ๊กลุ๊กลุกขึ้นอีก
       “ไม่ปิดก็ได้”
       คราวนี้ปุ๊กลุกไม่ลงไปนอนแต่กลับยืนจ้องพิแสงเขม็ง
       “โกรธแล้วเหรอ...ตะเอง...อย่าโกรธสิ เป็นหมูของนายหัวพิแสงต้องอดทน เข้าใจมั้ย”
       พิแสงเข้าไปอุ้มปุ๊กลุก
       “อย่างอนสิ..แต่ๆๆๆๆ”
       เสียงเคาะประตูดังขึ้น
       “ไม่ได้ล็อก!!” พิแสงบอก
       วาศิณีในชุดสวยหวานเปิดประตูเข้ามา
       “นายหัวคะ”
       พิแสงแปลกใจจึงวางหมูลงแล้วพูดเสียงเข้มทันที “น้ำหวาน...มาทำไม ดึกๆ ดื่นๆ”
       วาศิณีทำท่าขวยเขิน “คือว่า...”
       ทันใดนั้นกนธีก็พรวดเข้ามาพร้อมกระเป๋าเสื้อผ้ามากมายทำเอาวาศิณีกระเด็น แต่วาศิณีก็ยังรักษาฟอร์ม
       “มาค้างกับแกคืนนี้เลยละกันวะ พิแสง” กนธีบอก
       “ไอ้ธี!”
       “ขอบคุณมากครับ คุณน้ำหวาน เสร็จธุระของเลขาสาวสวยผู้ช่วยนายหัวพิแสงแล้ว ตอนนี้ได้เวลาผู้ชายๆจะฟิชเจอริ่งกันแล้วครับ ราตรีสวัสดิ์ ไม่ต้องกวนนะ” กนธีพูด
       กนธีปปิดประตูใส่หน้าวาศิณีทันที
       
       วาศิณียืนงงอยู่หน้าห้องพิแสง
       “ผู้ชายจะฟิชเจอริ่งกัน..แปลว่าอะไรอ่ะ...” วาศิณีหน้าเหวอแล้วก็ร้องลั่น “แม่!”
       
        วาศิณีรีบวิ่งออกไป

       เขมมิกเปิดประตูผับออกมากับเนตรนิภาด้วยความโล่งอก ทั้งสองหันมาหัวเราะสะใจก่อนจะตบมือกัน
       
        “ฮิ้ว!!!”
        “แกเห็นหน้าผู้ชายคนนั้นป่ะ” เขมมิกถาม
        “ตางี้แทบถลนออกมานอกเบ้า จะกินแกให้ได้..” เนตรนิภาบอก
        “ก็คนมันน่ากิน”
        เนตรนิภากับเขมมิกร้องพร้อมกัน “ฮิ้วววววว!!!”
        “แต่.....ทำไม...เงียบไป ไม่มีสัญญาณตอบรับจากผู้ชายที่แกอ่อย”
        “รอสักครู่ ไม่มีคำว่าพลาดในอาเจนด้าของเขมมิก...”
        เขมมิกดีดนิ้ว
        “หนึ่ง..สอง...สาม..โอเค!”
        ทันใดนั้นเพทายก็เปิดประตูผลัวะตามออกมาอย่างกลัวพิศาตามออกมาเห็น เขมมิกและเนตรนิภาหันมาสบตากัน เนตรนิภาเดินเลี่ยงหายออกไปทันที
        เขมมิกแกล้งทำเป็นแต่งหน้าเหมือนมองไม่เห็นเพทาย แล้วค่อยหันมาชนเพทาย “ว้าย!!!”
        “ระวังครับคุณ...”
        “โอ๊ย..ล้มค่ะล้ม”
        เนตรนิภาแอบดูอยู่ใกล้ๆ ทำท่าแหวะ “สตรอเบอรรี่ชีสเค็กได้อีก...”
        เพทายเข้าไปประคองเขมมิกได้ทันเวลาก่อนที่เขมมิกจะล้มลงไปจริงๆ เขมมิกแอบโล่งอกแล้วจงใจหันหน้าไปแนบชิดหน้าของเพทาย “อุ๊ย...”
        ทั้งสองตาต่อตามองจ้องกัน เขมมิกกะพริบตาถี่ๆ แล้วหายใจเต้นแรง เพทายจ้องหน้าเขมมิกแบบหายใจไม่ทั่วท้อง
       
        เขมมิกแกล้งเดินกะเผลกมาโดยมีเพทายเดินประคอง เนตรนิภาทำเป็นโทรศัพท์แอบดูอยู่ใกล้ๆ
        “ปล่อยได้แล้วนะคะ เดี๋ยวแฟนที่ดุมากของคุณจะไม่พอใจถ้ามาเห็นเข้า” เขมมิกบอก
        “เขาไม่รู้หรอก...ตอนนี้กำลังสนุกอยู่กับเพื่อนอยู่ข้างใน”
        “อย่าบอกนะคะ ว่าแฟนเผลอแล้วออกมาเจอดาว”
        “คุณดาว...ชื่อเพราะดีนะครับ เข้ากับหน้าตา เจิดจรัส เหมือนดาวที่ส่องสว่างอยู่กลางท้องฟ้า”
        เขมมิกทำเป็นเขินแต่แอบทำท่าอ้วก
       
        พิแสงและกนธีนอนดูดาวด้วยกันอยู่
        “ดาวสวยดีนะ...” พิแสงบอก
        “อืม...แต่สวยน้อยกว่าน้องน้ำหวานเมื่อกี้” กนธีว่า
       พิแสงเปลี่ยนเรื่อง “แล้วรีสอร์ทแก ใครดูแล”
        “มีลูกจ้างไว้ทำไมวะ ถ้าฉันไปไหนบ้างไม่ได้เลย”
        “แต่แกเป็นเจ้าของ ควรดูแลธุรกิจอย่างใกล้ชิด”
        “แบบแกน่ะเหรอ”
        “เออ”
        “อย่างแก เขาเรียกว่า...ทำงานหามรุ่งหามค่ำ ไม่ลืมหูลืมตา ไม่มองว่าใครที่อยู่ใกล้ๆและพร้อมจะเป็นแฟน”
        “อย่านอกเรื่อง และอย่าหลอกด่า”
        “ไม่ได้หลอก ด่าเลย..เฮ้ย..พิแสง แกเคยสนุกสนานกับชีวิตติดจะเป็นเพลย์บอยด้วยซ้ำ แล้วเกิดอะไรขึ้น กลับมาจากเมืองนอกก็กลายเป็นฤาษีปลีกวิเวกแบบนี้..เปลี่ยนจากหน้ามือเป็น หลัง..” กนธีจะพูดว่าตีน
        พิแสงรีบตัดบท “พอ!”
        “สงสารน้องน้ำหวาน”
        “เลขาฉันเกี่ยวอะไร”
        “เค้าอยากเกี่ยวกับแกเต็มแก่ ดูไม่ออกหรือไง”
        “ดูออก แต่ไม่สน”
        “บ๊ะ!”
        “เลิกพูดเรื่องนี้ ไม่งั้น จะให้ไปนอนกับไอ้ทีเด็ด”
        เสริมกับหลอดวิ่งหอบหน้าตาตื่นเข้ามา
        “นายหัวครับนายหัว”
        “เรื่องใหญ่หลาวครับนายหัว” เสริมว่า
        “อะไรของพวกแกอีกวะ ไม่มีเรื่องสักวัน จะได้มั้ยเนี่ย อย่าบอกนะว่ามีตัวไหนตายอีก”
        “ไม่มีตัวไหนตายหรอกครับ” หลอดบอก
        “แล้วไป”
        “แต่หายตัวไปครับ” เสริมบอก
        “โอยยย โอ๊ย!!!” พิแสงกลุ้มใจ
       
        เขมมิกเอียงอาย เธอมองมือที่ถูกเพทายกุมเอาไว้ไม่ปล่อย
        “ดาวเป็นผู้หญิงนะคะ ทำแบบนี้ อายเค้า”
        “อายแล้วจะได้เหรอครับ” เพทายถาม
        “อุ๊ย ได้อะไรคะ”
        “ได้เบอร์มือถือคุณไง เบอร์อะไร บอกผมหน่อยได้มั้ย ผมอยากคุยกับคุณ”
        เสียงพิศาดังขึ้น “เอาเบอร์หกไปก่อนมั้ย ไอ้แฟนชั่ว!”
        พิศาเงื้อรองเท้าส้นสูงของตัวเองสุดแขน สาวิกายืนตะลึงเพื่อนอยู่ข้างๆ
        “ดาร์ลิ้ง!!” เพทายตกใจ
        สาวิการีบห้าม “อย่านะ คุณเพื่อน!!”
        เขมมิกเองก็ตกใจที่พิศามาแรงมาก พิศาไม่ฟังฟาดรองเท้าเปรี้ยงใส่เพทาย
        เพทายลงไปทรุด “โอ๊ยยยยย!!!”
        พิศาหันไปอาละวาดเขมมิกต่อ
        “แก...จะเอาให้ได้ใช่มั้ย!!” พิศาตบเขมมิกดังเปรี้ยง!
        เขมมิกกระเด็นออกไป “โอ๊ยยย”
        “เฮ้ย ไอ้เขม!!!” เนตรนิภาตกใจ
        พิศาเดินตาม สาวิกาก็ตาม เนตรนิภาเดินตามไป ทิ้งเพทายที่งงๆ ท่ามกลางนักเที่ยวที่พากันมุงดู พลางหัวเราะ และเม้ามอย เพทายรู้สึกอายมาก สาวิกาวิ่งกลับเข้ามา
        “ยังไปไหนไม่ได้นะคะคุณเพทาย คุณเพื่อนพิศาให้วิกามาคุมตัวคุณรอสำเร็จโทษค่ะ ขอโทษนะคะ”
        สาวิกาล็อคคอเพทายด้วยความจำใจแต่ก็เต็มที่มาก
        “ฮึบ!”
       
        “โอ๊ย...หาย..ใจ...ไม่...ออก” เพทายบ่น



หากถูกใจช่วยกด Like เพื่อเป็นกำลังใจให้ทีมงานด้วยนะค๊าาาา





ร่วมแสดงความคิดเห็น

ZONEZEED.COM ควมบันเทิงไม่เคยหลับไหล แหล่งรวมความบันเทิงบนโลกออนไล์
เว็บไซต์ โซนซี๊ด.คอม เป็นเว็บไซต์รวบรวมความบันเทิงออนไลน์ ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับความบันเทิงเยอะแยะมากมาย หลากหลายหมวดหมู่ หลายเรื่อง
หากเรื่องในหัวข้อใดมีส่วนพาดพิงหรือละเมิดลิขสิทธิ์ทำให้เกิดความเสียหายกรุณาแจ้งมาที่ zonezeed(แอ๊ด)windowslive.com เพื่อที่จะลบข้อมูลหรือแก้ไขให้ถูกต้อง

Copy right © 2009-2012 ZoneZeed.com is version 3.0 All right reserved. Website design by ZoneZeed.com
Best viewed with IE 6.0 or above | Opera | Firefox browser 1024 x 768 resolutions. เข้าสู่ระบบ