ออนไลน์ 2,948  คน     ค้นหาด่วน:  

ตะวันทอแสง เรื่องย่อตะวันทอแสงตอนอวสาน (จบบริบูรณ์)

ตะวันทอแสง เรื่องย่อตะวันทอแสงตอนอวสาน (จบบริบูรณ์)
อัพเดท : 14 ตุลาคม 2555,23:42
อ่าน : 296,997
หมวดหมู่ : เรื่องย่อละครทีวี






อ่านเรื่องย่อตะวันทอแสง ตอนที่ 15 ตอนอวสาน

ตรงห้องโถงภายในบ้าน รัชนีหยิบเอกสารการหย่าที่วางอยู่บนโต๊ะมาดู แล้วก็คิดถึงเรื่องเมื่อเช้านี้
      
       ระหว่างนั้นสุวิทย์เดินออกมาจากห้องพร้อมกับกระเป๋าเดินทางใบกลางๆ ขณะนั้น รัชนีนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น ถามขึ้นด้วยความแปลกใจ
       “คุณจะไปไหนคะ”
       “ผมจะไปพักที่โรงแรม ระหว่างที่คุณเก็บของ คุณจะได้ไม่ต้องลำบากใจ ผมกำลังทำเรื่องโอนบ้านที่อังกฤษและเงินสดครึ่งนึงให้บัญชีให้คุณ ใบหย่าผมวางไว้ที่ห้อง คุณพร้อมเมื่อไหร่ก็เซ็นชื่อได้เลย ผมเซ็นในส่วนของผมไว้แล้ว”
       รัชนีน้ำตาร่วง สุวิทย์เบือนหน้าหนี แล้วก็ตัดใจเดินออกไป
      
       รัชนีร้องไห้ น้ำตาหยดลงบนใบหย่า รับสภาพอย่างปลงๆ
       “มันคงถึงเวลาแล้ว ที่ฉันจะต้องชดใช้ในสิ่งที่ฉันทำลงไป...ถึงเวลาแล้ว”
      
       ทางด้านสุวิทย์เดินเข้ามาในโรงแรมหรู ด้วยใบหน้าเศร้าอย่างเห็นได้ชัด เสียงปรางทิพย์เรียกขึ้น
       “คุณพ่อคะ”
       สุวิทย์หันไปมองเห็นปรางทิพย์ยืนอยู่
       “จะมาคุยเรื่องแม่อีกล่ะสิ พ่อกับแม่คุยกันรู้เรื่องแล้ว ปรางเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้หรอกลูก”
       “ปรางทราบค่ะ ปรางก็ไม่ได้จะมาพูดเพื่อให้คุณพ่อเปลี่ยนใจ ปรางแค่พาคนคนหนึ่งมาหาคุณพ่อ บางทีคุณพ่ออาจจะอยากฟังความคิดเห็นของเค้าบ้าง”
       “ใคร” สุวิทย์ฉงน ปรางทิพย์หันมาทางด้านหลัง
       “พี่ภัคคะ”
       ภคพงษ์ลุกขึ้นยืน หน้าตายังมีหนวดนิดๆ ผมยังไม่เนี้ยบอยู่เหมือนเดิม สุวิทย์คลายคิ้วลงด้วยความแปลกใจ
       ภคพงษ์กับสุวิทย์เผชิญหน้ากัน
      
       ภคพงษ์ยกมือไหว้สุวิทย์แล้วบอก
       “ผมต้องขอโทษคุณอาสำหรับทุกเรื่องที่ทำลงไป”
       สุวิทย์มองด้วยความเข้าใจและเมตตา ทั้งสามคนนั่งคุยอยู่ที่ล็อบบี้ของโรงแรม
       “ถ้าปรางเค้าไม่ถือโทษ อาก็ยกโทษให้ แต่ทีหน้าทีหลังอย่าทำแบบนี้อีก การเล่นกับความรู้สึกของคนอื่น มันไม่ใช่เรื่องสนุกเลย”
       “ผมทราบครับ ผมทราบดี ผมจะไม่ทำอีกแล้ว ไม่ว่ากับใครก็ตาม”
       แวบหนึ่งภคพงษ์แอบคิดถึงรสา ปรางทิพย์มองสังเกตด้วยความแปลกใจนิดๆ ภคพงษ์พยายามดึงสติกลับมา
       “ที่ผมมาหาคุณอาวันนี้ นอกจากจะมาขอโทษแล้ว ผมมีเรื่องอยากจะขอร้องคุณอา เรื่องของคุณแม่”
       สุวิทย์ถอนหายใจเบาๆ มองหน้าภคพงษ์และปรางทิพย์ที่นั่งเผชิญหน้าอยู่
       “จริงอยู่ที่คุณแม่ทำผิดที่หลอกคุณอา แต่มันเป็นเรื่องอดีตที่ไม่มีใครกลับไปแก้ไขอะไรได้ แต่ตอนนี้ วันนี้ คุณแม่ยอมรับความจริง ยอมรับอดีต ยอมรับความผิดพลาดของตัวเอง คุณอาจะยอมรับคุณแม่ได้หรือเปล่าครับ”
       ปรางทิพย์ตาแดงๆ
       “ให้โอกาสคุณแม่สักครั้งนะคะ คุณพ่อเคยบอกปรางว่า คุณแม่เป็นผู้หญิงสมบูรณ์แบบไม่มีที่ติ ความผิดครั้งนี้เป็นครั้งแรก คุณพ่อให้อภัยคุณแม่เถอะนะคะ”
       ปรางทิพย์ร้องไห้ สุวิทย์คิดหนัก
       “ปรางไม่อยากให้คุณพ่อคุณแม่ต้องแยกทางกัน ปรางอยากได้ครอบครัวของปรางกลับคืนมา”
       “ที่เหตุการณ์เป็นแบบนี้ เป็นเพราะผมเอง คุณอาต้องการให้ผมทำอะไรเพื่อชดใช้ความผิดผมยอมทำทุกอย่างเพื่อคืนพ่อและแม่ให้น้องปราง เพราะผมไม่อยากให้น้องสาวต้องเป็นเหมือนผม”
       สุวิทย์มองหน้าปรางทิพย์ที่ร้องไห้ด้วยความสงสาร ภคพงษ์คิดถึงรสา
       “เพราะความรักของผู้หญิงคนนึง ทำให้ผมยอมยกโทษให้กับคุณแม่ และเริ่มต้นชีวิตใหม่. ผมหวังว่า ความรักของน้องปรางจะทำให้คุณอายอมยกโทษให้คุณแม่ และเริ่มต้นใหม่ได้เช่นกัน”
       สุวิทย์ค่อยๆ หันมามองหน้าปรางที่ร้องไห้อยู่ตรงๆ หน้า แล้วก็คิดหนัก
      
       เวลาเย็นๆ ภายในบ้านวงศ์เธียรสถิตย์ รัชนีพร้อมกระเป๋าเดินทางหรูวางเรียงกันอยู่ 4-5 ใบ ก่อนจะหันมาทางใบหย่า รัชนีเดินมาหยิบใบหย่ามาดู พร้อมกับถอนใจเบาๆ และหันมาหยิบปากกา เซ็นชื่อลงไปด้วยความเสียใจ
       สุวิทย์เดินเข้ามา รัชนีเงยหน้าขึ้นมอง
       “คุณ”
       สุวิทย์เดินเข้ามาหาแล้วถาม
       “คุณเซ็นชื่อแล้วใช่มั้ย”
       “ค่ะ..ฉันเซ็นเรียบร้อยแล้ว” รัชนีบอกหน้าเศร้า
       “ดี”
      
       สุวิทย์หยิบใบหย่าขึ้นมา รัชนีสีหน้าเศร้า ปลงและตัดใจ

       ทันใดนั้นสุวิทย์ก็ฉีกใบหย่าทิ้ง รัชนีตกใจและหันมามองสุวิทย์
      
       “ผมไม่ต้องใช้มันแล้ว”
       “คุณสุวิทย์”
       “ในฐานะแม่ คุณยอมรับความผิดเพื่อลูก ในฐานะที่ผมเป็นพ่อ ผมขอยอมรับในสิ่งที่คุณเป็น และให้อภัยกับอดีตที่ผ่านมา เพื่อลูกเช่นกัน”
       รัชนีน้ำตาร่วง
       “คุณ”
       สุวิทย์จับมือบอก
       “ผมให้อภัยคุณ เรามาเริ่มต้นกันใหม่นะ”
       รัชนีร้องไห้โผเข้ากอดสุวิทย์
       “ขอบคุณค่ะ ขอบคุณมาก ขอบคุณจริงๆ”
       สุวิทย์กอดรัชนี ที่ด้านหลัง ปรางทิพย์แอบยืนร้องไห้ด้วยความดีใจอยู่ รัชนีเห็นพอดีก็คลายกอดจาก
       สุวิทย์และเรียกปรางทิพย์
       “ปราง”
       “คุณแม่”
       ปรางวิ่งมากอดรัชนี สุวิทย์กอดทั้งสองคนไว้ ทั้งสามคนกอดกันอย่างมีความสุข
       ภคพงษ์ยืนหลบอยู่ที่มุมหนึ่ง มองดูทั้งสามคนกอดกันแล้วก็ยิ้มนิดๆ ด้วยความดีใจด้วยก่อนหันหลังเดิน
       แยกออกมาอย่างเศร้าๆ
       ภคพงษ์เดินมาหยุดที่ห้องรับแขก มองดูรูปรัชนีมีความสุขอีกครั้ง แล้วก็ยิ้มๆ ก่อนหันหลังเดินออกไปอย่างผู้เสียสละ
      
       รัชนีคลายกอดปรางทิพย์ และถาม
       “เพราะลูกใช่มั้ย ที่ทำให้พ่อยกโทษให้แม่ ขอบใจลูกมากนะปราง ขอบใจมาก”
       “ไม่ใช่ค่ะ ไม่ใช่เพราะปราง คุณแม่ต้องไปขอบคุณอีกคนค่ะ”
       รัชนีมองด้วยความแปลกใจ
      
       ภคพงษ์กำลังเดินออกมาจากบ้าน เสียงรัชนีเรียกไว้
       “ภัค ภัค หยุดก่อนภคพงษ์”
       ภคพงษ์หยุดเดินแล้วหันมา รัชนีเดินมาหา มองภคพงษ์ด้วยแววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก
       “ขอบใจมาก ขอบใจจริงๆ”
       “ผมทำเพื่อน้อง ผมไม่อยากให้เค้าต้องอยู่ในสภาพบ้านแตกเหมือนกันผม”
       รัชนีมองภคพงษ์ที่ยังมีร่องรอยของความเจ็บปวด รัชนีพูดจากใจ
       “ภคพงษ์ ฉันรู้ว่าฉันทำไม่ดีกับเธอไว้มาก มากเหลือเกิน ฉันไม่ขอให้เธอมาเรียกฉันว่าแม่ แต่ฉันขอเรียกเธอว่า ลูกได้หรือเปล่า ได้หรือเปล่า”
       ภคพงษ์มองรัชนีด้วยแววตาที่ไม่มีความเกลียดชังและอคติเหลืออยู่แล้ว ภคพงษ์พยักหน้านิดๆแทนคำตอบ รัชนียิ้มและเรียกภคพงษ์ด้วยความรักอย่างไม่ต้องปิดบังอีกต่อไป
       “ภคพงษ์ ลูกแม่”
       รัชนีโผเข้ากอดภคพงษ์ด้วยความรัก ภคพงษ์รับอ้อมกอดของรัชนีด้วยความรักเช่นกัน
       “แม่ขอโทษ แม่ขอโทษสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมา แม่ขอโทษ”
       ภคพงษ์กับรัชนีกอดกันด้วยความเข้าใจ ภคพงษ์รู้สึกถึงไออุ่นของแม่เป็นครั้งแรก ภคพงษ์ยิ้มนิดๆอย่างมีความสุข จบกันที ความแค้น ความเศร้าทั้งปวง จบกันสักที
       ที่มุมหนึ่งของบ้าน สุวิทย์ยืนอยู่กับปรางทิพย์มองดูภคพงษ์และรัชนีแล้วก็ยิ้ม สุวิทย์หันมาโอบไหล่ปราง
       ทิพย์ แล้วบอก
       “สบายใจแล้วล่ะสิที่พ่อกับแม่กลับมาคืนดีกัน และยังมีพี่ชายเพิ่มขึ้นอีกคน”
       ปรางทิพย์ยิ้มรับ
       “สบายใจค่ะ แต่ ยังไม่ที่สุด ปรางยังมีอีกหนึ่งเรื่องที่ต้องทำให้สำเร็จ”
       ปรางทิพย์คิดถึงรสา
      
       เช้าวันต่อมา ที่บ้านเถลิงยศ สายใจกับเผด็จนั่งมองหน้ากันแล้วก็มองปรางทิพย์ที่นั่งอยู่ตรงข้าม
       “คุณปรางเรียกเราสองคนมามีเรื่องอะไรคะ”
       “ปรางอยากรู้เรื่องระหว่างพี่ภัคกับคุณรสาค่ะ ปรางขอถามตรงๆเลยนะคะ สองคนนี้เค้า รักกันใช่หรือเปล่าคะ”
       เผด็จกับสายใจมองหน้ากันอีกที แล้วก็พยักหน้าให้กัน ทำนองว่า บอกไปเถอะ
       “ใช่ค่ะ" / "ใช่ครับ”
       ปรางทิพย์คิดแล้วถาม
       “แล้วทำไม พี่ภัคถึงเป็นแบบนี้ แล้วตอนนี้พี่รสหายไปคะ”
      
       ปรางทิพย์ถามด้วยความอยากรู้

       ในเวลาต่อมา ปรางทิพย์กับภคพงษ์คุยกันอยู่ที่มุมหนึ่งในบ้าน
      
       “รสเค้าเกลียดพี่” ภคพงษ์พูดด้วยความเสียใจลึกๆ
       “แต่ป้าสายใจกับคุณเผด็จบอกปรางว่า พี่รสกับพี่ภัครักกันนะคะ”
       “มันอาจจะจริงแค่ครึ่งเดียว” ภคพงษ์บอก
       “พี่ภัคยอมรับใช่มั้ยคะว่าพี่ภัครักคุณรสา” ปรางทิพย์ซัก
       ภคพงษ์ตอบอย่างไม่ปิดบัง
       “ความรู้สึกที่พี่มีต่อรสามันมากกว่าความรัก รสาคือผู้หญิงที่ทำให้อยากจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง พี่อยากเป็นคนดี ดีพอที่จะรักเค้า และดีพอที่เค้าจะรัก แต่มันคงเป็นไปไม่ได้”
       ภคพงษ์คิดถึงตอนที่รสาไล่ให้กลับไป และไม่อยากเจอกันอีก
       “ฉันเสียใจ ทุกข์ใจเพราะคุณมามากแล้ว กรุณาออกไปจากชีวิตฉันได้แล้ว ทุกเรื่องของเรา ขอให้สิ้นสุดกันเพียงแค่นี้ ฉันไม่ต้องการเห็นหน้าคุณอีกต่อไป”
       ภคพงษ์เศร้าใจ
       “พี่ทำผิดกับเค้าไว้มาก มากจนไม่น่าให้อภัย ไม่ว่าพี่จะรักเค้ามากแค่ไหน มันคงไม่มากที่จะทำให้เค้ารักพี่ได้”
       ภคพงษ์พูดด้วยความเศร้า ปรางทิพย์มองด้วยความสงสาร
       ปรางทิพย์หันมาที่โทรศัพท์มือถือที่ได้กดอัดเสียงการสนทนาของภคพงษ์ทั้งหมดไว้แล้ว
      
       ภายในรีสอร์ตพร้อมในตอนเช้า ชีวินกำลังจัดสวนอย่างมีความสุข ด้านหลังคัพเค้กกับพิทยาเดินเข้ามา พร้อมกับถือถุงของในมืออย่างพะรุงพะรัง
       “พี่วิน” คัพเค้กเรียก
       ชีวินหันไปยิ้มรับและยกมือไหว้พิทยา
       “พี่พิทตี้สวัสดีครับ”
       “สวัสดี โห นี่แกจะจัดงานแต่งตรงนี้ใช่มั้ยเนี่ย จัดซะเก๋เลยนะ เวลาทำงานไม่เห็นจะตั้งใจขนาดนี้เลย”
       “แหม...พี่พิทตี้ก็ งานปีๆนึงทำตั้งหลายสวน แต่งานแต่งชีวิตนึงจัดแค่ครั้งเดียวนะครับ”
       “อู้ย ย่ะ อะนี่ ของที่แกฝากฉันซื้อมา”
       พิทยาส่งถึงให้ คัพเค้กพูดสริมทันที
       “นี่ด้วยจ้ะ ถ้วยเล็กถ้วยน้อยสำหรับจัดงานเลี้ยง แล้วซองกับการ์ดแต่งงานทางร้านเค้าเอามาส่งให้เมื่อวานนี้เอง”
       “ขอบใจมากจ้ะ”
       ทันใดนั้น เสียงห้าวก็ดังขึ้น
       “จะเว่อร์ไปไหน อีกตั้ง ๒ อาทิตย์กว่าจะถึงวันงาน แล้วนี่มาก้มหน้าก้มตาทำอยู่คนเดียว อยากแต่งอยู่คนเดียวหรือเปล่าก็ไม่รู้”
       ห้าวพูดลอยๆ กวนๆ แล้วก็เดินไป ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ชีวินมองอย่างเซ็งๆ พิทยากับคัพเค้กอึ้งๆ แล้วหันมาถาม
       “ใครอ่ะพี่วิน แรง อ่ะ”
       “ห้าว หลานของอาพร้อมเจ้าของรีสอร์ตน่ะ เค้าชอบรส เค้าก็เลยไม่ชอบพี่”
       พิทยา คิดแล้วก็พูดออกมา
       “น่านไง ว่าแล้ว แต่เอ๊ะ จะว่าไป เค้าก็พูดชวนคิดนะ ทำไมแกมาจัดงานอยู่เดียว แล้วว่าที่เจ้าสาวหายไปไหน ทำไมไม่มาช่วยกันทำ”
       ชีวินนิ่งคิด ความหนักใจผุดขึ้นมาอีกครั้ง
      
       รสานั่งซึมอยู่ริมทะเล หน้าตาซีดๆ ไม่มีความสดใสเหมือนเดิม เสียงชีวินดังขึ้น
       “รส ดูสิใครมาเยี่ยม”
       รสาหันมาเห็นพิทยา กับ คัพเค้ก เดินมากับชีวินก็ยิ้มรับนิดๆ พลางยกมือไหว้พิทยา
       “พี่พิทสวัสดีค่ะ”
       “สวัสดีจ้ะ นี่มาแอบนั่งหลบมุมทอดอารมณ์อะไรอยู่ตรงนี้ ปล่อยให้ว่าที่เจ้าบ่าวจัดเตรียมงานอยู่คนเดียว” พิทยาว่า
       “ใช่ พี่รสทำยังกะไม่อยากจะแต่งยังงั้นแหละ”
       คัพเค้กโพล่งออกมาอย่างไม่ได้คิด แทงใจดำทั้งชีวินและรสา พิทยาถึงกับกระทืบเท้าให้หยุดพูด คัพเค้ก
       ร้องอย่างไม่สำนึกอีก
       “โอ้ย พี่พิทตี้มากระทืบหนูทำไมเนี่ย”
       พิทยากัดฟันพูดเบาๆ
      
       “กระทืบให้หยุดพูดน่ะสิ พูดไม่ดูตาม้าตาเรือ เงียบไปเลย”

คัพเค้กตกใจ หันมาทางชีวินและรสาที่ยืนอึดอัดกันอยู่ คัพเค้กรู้ตัวทำหน้าสำนึกผิด ชีวินรอฟังคำแก้ตัว รสาฝืนยิ้มบอก
      
       “ที่ไม่ได้ช่วยเพราะไม่รู้ต่างหาก”
       “ใช่พี่ก็ว่างั้น ถ้ารสไม่อยากแต่งก็คงบอกไอ้วินไปตั้งแต่แรกแล้ว นังคัพเค้กมันพูดจาเลอะเทอะ อย่าไปฟังเลยนะ” พิทยาว่าแล้วก็พยายามเปลี่ยนเรื่อง
       “เออ พี่ว่า รสผอมไปนะ เป็นอะไรหรือเปล่าทำไมดูซีดๆเซียวๆ ไม่สบายหรือเปล่า”
       คัพเค้กเข้ามาหารสาแล้วก็จับแขนยกขึ้นหมุนๆ ดูอย่างพิจารณา
       “เออ จริงๆ ด้วยพี่รสดูผอมแล้วก็ไม่สดใสเหมือนพี่รสคนเดิมเลย เป็นเหมือนคนนี้เลย คุณภคพงษ์”
       รสากับชีวินสะอึกนิดๆ คัพเค้กยังไม่รู้ตัว พูดต่อไม่หยุด
       “คัพเค้กไปเจอเมื่อวันก่อน เห็นเดินอยู่คนเดียวแถวๆหน้าร้านเพชรเค้านั่นแหละ จำแทบไม่ได้ ดูโทรมๆ ปล่อยเนื้อปล่อยตัว ปล่อยหนวดยาว เสื้อผ้าก็ใส่แบบขอไปที ไม่เหมือนคุณภคพงษ์ไฮโซที่เคยรู้จักเลย ดูๆไปเหมือนคนหมดอาลัยตายอยาก เหมือนไปผิดหวังอะไรแรงๆมาสักอย่าง”
       พิทยาพยายามสะกิดให้คัพเค้กหยุดพูด แต่คัพเค้กไม่หยุด พูดต่ออย่างไร้สติ พิทยาทนไม่ไหวกระทืบเท้าอีกที
       “โอ้ย พี่พิทกระทืบหนูอีกทำไมเนี่ย”
       พิทยาไม่ตอบแต่พยักเพยิดไปทางชีวินและรสาที่ยืนอึ้ง นิ่ง ไม่พูดไม่จา จนพิทยาต้องตัดบท
       “พี่ว่า พี่พานังคัพเค้กไปฝัง เอ้ย ไปจัดสวนให้วินต่อแล้วกันนะ ยิ่งอยู่ยิ่งน่าตาย ไปเลยไป”
       พิทยาลากคัพเค้กไป ชีวินมองที่พยายามทำตัวให้เป็นปกติ
       “รสคิดว่าพี่ภคพงษ์เป็นแบบนี้เพราะรสหรือเปล่า”
       รสายังไม่ทันตอบ เสียงห้าวก็ดังขึ้น
       “รส มีคนมาหา”
       รสาตกใจลึกๆ แอบคิดว่าเป็นภคพงษ์ ชีวินนึกเหมือนกันเลยแอบหวั่นใจ
      
       ปรางทิพย์นั่งลงที่เก้าอี้ในห้องรับแขกของรีสอร์ตพร้อม รสาเดินเข้ามาเห็นปรางทิพย์ก็แปลกใจ
       “น้องปรางมาที่นี่ได้ยังไง”
       ปรางทิพย์ยิ้มแล้วบอก
       “ป้าสายใจบอกทางไปบ้านป้าอาภรณ์ และป้าอาภรณ์บอกทางให้ปรางมาที่นี่ค่ะ”
       “น้องปรางมีอะไรหรือเปล่าคะ ทำไมต้องพยายามตามหาพี่ขนาดนั้น”
       “มีค่ะ เรื่องสำคัญมากด้วยค่ะ”
       ปรางทิพย์ตอบด้วยความมุ่งมั่น รสารอฟังอย่างตื่นเต้นนิดๆ แต่ไม่แสดงออก
       ที่หน้าห้องรับแขก ชีวินค่อยๆเดินเข้ามามองซ้ายมองขวาแล้วยืนแอบฟังอยู่ที่หน้าห้องอย่างระมัดระวัง
       “พี่รสรู้เรื่องระหว่างปรางกับพี่ภัคหรือยังคะ”
       “ยังค่ะ และพี่ก็ไม่อยากรู้ ต้องขอโทษด้วยที่พูดตรงๆ”
       “ถึงพี่รสไม่อยากรู้ ปรางก็อยากเล่าค่ะ ปรางกับพี่ภัคเป็นพี่น้องกันค่ะ” ชีวินช็อกและแอบฟังต่อ
       “เรามีแม่คนเดียวกัน พี่ภัคกับแม่มีปัญหาไม่เข้าใจ พี่ภัคเลยแกล้งคุณแม่ด้วยการจีบปราง”
       ชีวินอึ้ง !! เป็นรอบสอง
       “เรื่องนี้ พี่ทราบแล้วค่ะ”
       ปรางทิพย์แปลกใจ
       “อ้าว พี่รสทราบ แล้วทำไมพี่รสยังโกรธพี่ภัคอยู่ล่ะคะ”
       รสาอึกอัก
       “มีเหตุผลมากมายที่ทำให้พี่โกรธเค้า มันมากจนพี่ไม่อยากจะพูดถึง”
       “แต่พี่ภัครักพี่รสมากนะคะ”
       แม้รสาจะพยายามคุมสติอยู่ แต่ก็ตกใจไม่น้อย ชีวินทั้งตกใจและใจหาย
       “พี่ภัคยอมทำทุกอย่างเพื่อพี่รส พี่ภัครักพี่รสมากๆจริงๆนะคะ”
       ชีวินสะอึกด้วยความเศร้า ปรางทิพย์อธิบายต่อ
       “พี่ภัคยอมขอโทษ และยกโทษให้คุณแม่ ยอมไปพูดให้คุณพ่อเข้าใจคุณแม่ พี่ภัคยอมทำทุกอย่างเพื่อพี่รส”
       “ทุกอย่างที่เค้าทำ ก็เพื่อตัวเค้าเองค่ะ ไม่เกี่ยวกับพี่” รสาไม่เชื่อ
       “ไม่จริงค่ะพี่รสฟังนี่ นี่เป็นคำสารภาพของพี่ภัค ปรางแอบอัดไว้ไม่ให้พี่ภัครู้ตัว”
       ปรางทิพย์หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดเปิดเสียงที่อัดไว้
       “ความรู้สึกที่พี่มีต่อรสา มันมากกว่าความรัก รสาคือผู้หญิงที่ทำให้อยากจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง พี่อยากเป็นคนดี ดีพอที่จะรักเค้า และดีพอที่เค้าจะรัก แต่มันคงเป็นไปไม่ได้”
       รสาฟังแล้วสะท้านใจ
      
       ชีวินฟังแล้วรู้สึกสะเทือนใจ
       “พี่ทำผิดกับเค้าไว้มาก มากจนไม่น่าให้อภัย ไม่ว่าพี่จะรักเค้ามากแค่ไหน มันคงไม่มากที่จะทำให้เค้ารักพี่ได้”
      
       ชีวินฟังแล้วก็อึ้งไป

       รสาอึ้ง ภายในใจน้ำตาร่วงด้วยความซึ้งใจ แต่ภายนอกยังคงนิ่งเย็นชา ยังไม่กล้ายอมรับ ปรางทิพย์กดเสียงที่อัดไว้ให้หยุด แล้วรีบอธิบายต่อ
      
       “พี่ภัคบอกคุณพ่อว่า เพราะความรักของผู้หญิงคนหนึ่ง ทำให้เค้ายอมยกโทษให้คุณแม่ หวังว่าความรักที่คุณพ่อมีต่อปรางจะทำให้คุณพ่อยกโทษให้คุณแม่ด้วยเช่นกัน”
       ปรางทิพย์มองหน้ารสา
       “ปรางรู้ว่า ผู้หญิงคนนั้นคือ พี่รส”
       รสาสีหน้ายังนิ่ง เหมือนไม่รู้สึกอะไร แต่น้ำตาไหลออกมา ปรางทิพย์จับมือรสา
       “พี่รสร้องไห้ แสดงว่า พี่รสก็รักพี่ภัคใช่มั้ยคะ”
       ชีวินเจ็บจี๊ด ยืนตัวชาอยู่ที่หน้าห้อง รสาค่อยๆดึงมือออกจากปรางทิพย์แล้วปาดน้ำตา และพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ
       “มันไม่สำคัญว่าพี่จะรู้สึกยังไงกับเค้า ตอนนี้ชีวิตพี่เดินไปข้างหน้า ไม่มีวันจะหันหลังกลับ และผู้หญิงคนนั้น ที่ทำให้ภคพงษ์เปลี่ยนแปลง คงไม่ใช่พี่หรอกค่ะ พี่ไม่สำคัญมากขนาดนั้น ขอบคุณที่มาเยี่ยมนะคะ”
       รสาพูดแล้วก็เดินลุกหนี ปรางทิพย์พยายามเรียกไว้
       “พี่รส พี่รส พี่รสคะ”
       รสาหยุดฟัง
       “พี่ภัครักพี่รสจริงๆนะคะ ปรางไม่รู้ว่าพี่ภัคทำผิดอะไร ยกโทษให้พี่ภัคได้มั้ยคะ ปรางขอร้อง”
       รสาเบือนหน้าหนี ไม่อยากจะยอมรับ แล้วก็เดินออกจากห้องไป ชีวินรีบหลบ รสาเดินผ่านไป ชีวินค่อยๆโผล่ออกมา มองตามด้วยแววตาเศร้าแล้วคิด
       ปรางทิพย์นั่งอยู่ที่เดิมด้วยความกลัดกลุ้ม
      
       บริเวณริมทะเล รสาเดินออกมาจากบ้าน แล้วก็หยุดคิดถึงสิ่งที่ได้ยินมา
       “พี่ภัครักพี่รสจริงๆนะคะ ปรางไม่รู้ว่าพี่ภัคทำผิดอะไร ยกโทษให้พี่ภัคได้มั้ยคะ ปรางขอร้อง”
       รสาส่ายหน้าไม่ให้อภัย ให้อภัยไม่ได้ แล้วก็เศร้า ชีวินยืนมองรสาจากมุมหนึ่งแล้วก็มีสีหน้าหนักใจ เศร้า และ เป็นห่วง
      
       ฝนเวลาต่อมา พิทยากับคัพเค้กพูดขึ้นอย่างตกใจ เมื่อเห็นชีวินกำลังเก็บข้าวของ
       “เข้ากรุงเทพ”
       “ใช่ ผมมีธุระต้องไปทำ”
       “ธุระอะไร ทำไมต้องรีบแบบนี้ด้วยคะ” คัพเค้กถาม
       ชีวินวางมือจาการเก็บของแล้วตอบ
       “ธุระ สำคัญมาก”
       ชีวินหันไปหยิบกระเป๋า พิทยาและคัพเค้กทำหน้าเหวอๆ
       “ถ้าพี่พิทกับคัพเค้กจะอยู่ต่อก็ได้นะครับ ผมขอกลับก่อน”
       ชีวินพูดแล้วก็เดินไปเลย
       “อ้าวเฮ้ย ที่พวกฉันมา เพราะจะมาช่วยแกจัดงาน แกไม่อยู่ แล้วฉันสองคนจะอยู่ทำด๋อยอะไร กลับด้วยสิเว้ย”
       พิทยาลุกตามไปอีกคน คัพเค้กรีบหันไปหยิบกระเป๋า
       “ว้าย ไปด้วยสิคะ ไปกันหมด แล้วคัพเค้กจะอยู่กับใคร ไปด้วยค่า”
       สามคนรีบเดินพรวดพราดออกไป ห้าวมองตามด้วยความแปลกใจ
       “มันเกิดอะไรขึ้น”
      
       ปรางทิพย์ยืนคุยโทรศัพท์อยู่มุมหนึ่ง
       “ตอนนี้ปรางอยู่กับพี่รสค่ะ ภารกิจยังไม่สำเร็จ ปรางขออยู่ต่อนะคะ ม่ต้องห่วงค่ะ ที่นี่เป็นรีสอร์ต ปรางอยู่ได้ค่ะ แค่นี้นะคะคุณแม่ ถ้ามีอะไรคืบหน้า ปรางจะรีบรายงาน ถ้าปรางทำให้พี่รสเปลี่ยนใจไม่ได้ปรางจะไม่กลับค่ะ”
       ปรางทิพย์พูดด้วยความมุ่งมั่น ปรางทิพย์วางสายไป
      
       ภคพงษ์เดินสีหน้าอมทุกข์เข้ามาในบ้าน สายใจรีบเดินเข้ามารายงาน
       “คุณภัคคะ มีคนมาขอพบค่ะ”
       ภคพงษ์มองด้วยความแปลกใจ
      
       ภายในห้อง ชีวินยืนมองดูรูปพรตอยู่ ภคพงษ์เดินเข้ามาทางด้านหลังแล้วพูดขึ้น
       “คุณพ่อผมเอง”
       ชีวินหันมา
       “ผมทราบและผมก็ทราบแล้วว่าคุณแม่คุณเป็นใคร”
       ภคพงษ์ชะงักนิดๆ มองหน้าชีวิน ทั้งสองคนเผชิญหน้ากัน
       ชีวินเปิดฉาก
       “ที่ผมมาวันนี้ ผมมีเรื่องจะขอความร่วมมือ”
       ภคพงษ์รอฟังอย่างตั้งใจ
      
        “คุณก็ทราบดีว่า ผมกับรสกำลังจะแต่งงานกัน เพื่อความสบายใจของเราสามคน ผมขอร้องให้คุณปล่อยรสมาให้ผม”

       ชีวินพูดตรงๆ ภคพงษ์หันมามองหน้า และพูดตรงๆ เช่นกัน
       
       “ผมก็ไม่ได้จะเหนี่ยวรั้งอะไรเค้าไว้ และที่สำคัญ ผมก็ไม่มีสิทธิจะรั้งเค้าไว้ เพราะเค้าไม่ได้เลือกผม เค้าเลือกคุณ คุณก็รู้”
       “ใช่ รสเลือกผม แต่เค้าไม่ได้มาร้อยเปอร์เซ็นต์เพราะคุณ คุณไม่ได้เหนี่ยวรั้งด้วยการกระทำ แต่คุณรั้งรสไว้ด้วยความรู้สึก ความรักของคุณทำให้รสไม่หลุดออกจากคุณ”
       “แล้วคุณจะทำให้ผมทำยังไง”
       ชีวินพูดเสียงเข้ม แบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
       “หยุดความรักที่คุณมีต่อรส หยุดรักเธอ และปล่อยเธอไป”
       ภคพงษ์อึ้ง เศร้าและคิดไม่ออกว่าจะทำยังไงได้แต่ทรุดตัวลงนั่งต่อหน้าชีวิน
       ชีวินหยิบโทรศัพท์ออกมาวางไว้บนโต๊ะ และเลื่อนมาข้างหน้า
       “พูดออกมาว่าคุณไม่รักรสแล้ว เพื่อความสุขของเธอ คุณทำได้หรือเปล่า”
       ภคพงษ์อึ้งคิดหนัก ชีวินรอด้วยใจระทึก ทั้งสองคนมองหน้ากันภายใต้บรรยากาศกดดันสุดๆ
      
       ในเวลาต่อมา ชีวินเดินยิ้มนิดๆออกมา ในมือถือโทรศัพท์ไว้ ภคพงษ์ยืนอยู่ในบ้าน สีหน้าเศร้าโคตรๆ
      
       ท้องทะเลยามเช้าวันต่อมา ปรางทิพย์เดินวนไปมาด้วยอาการครุ่นคิด ห้าวกำลังเสิร์ฟอาหารเช้าให้ลูกค้าคนอื่นอยู่ก็เดินมาหาวิมลที่กำลังจัดอาหารใส่จาน
       “ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครน่ะป้า เห็นมาคุยกับรสตั้งแต่เมื่อวาน แถมยังเช่าห้องพักแบบไม่มีกำหนดกลับอีก”
       วิมลเงยหน้ามองนิดๆแล้วบอก
       “น้องสาวคุณภคพงษ์”
       ห้าวหันขวับมาทางวิมล
       “หะ น้องสาวไอ้ไฮโซนั่นน่ะนะ แล้ว เค้ามาทำไม มาทำอะไร”
       วิมลชักสีหน้าบอก
       “เค้าจะมาทำไม มาทำอะไรก็เรื่องของเค้า มันก็ไม่ใช่หน้าที่ของแก เอาอาหารไปเสิร์ฟ เนี่ยหน้าที่ของแก ไป”
       วิมลวางจานอาหารลงบนถาดแล้วก็ส่ายหน้าด้วยความเซ็ง
       “อยู่น้องๆสาวไอ้ไฮโซก็มา แล้วอยู่ๆไอ้ชีวินมันก็กลับกรุงเทพไม่บอกไม่กล่าว สถานการณ์แปลกๆเว้ย ไม่น่าวางใจ”
       ชีวินเดินหน้านิ่งๆเข้ามาพอดี ห้าวมองด้วยความแปลกใจ
       “เฮ้ย เมื่อวานเพิ่งไป วันนี้มาอีกแหละ มั๊ยล่ะ แปลกจริงๆด้วย”
       ชีวินกับห้าวสบตากัน ชีวินไม่สนใจเดินเลี่ยงไปที่บ้านพักของรสาทันที
      
       ชีวินกับรสานั่งคุยกันอยู่ในห้องรับแขก รสาถามด้วยความแปลกใจ
       “วินจะให้รสฟังอะไรนะ”
       “ฟังคำสารภาพของภคพงษ์ รสจะได้รู้ว่าผู้ชายคนนี้จริงๆแล้วคิดอะไรกันแน่”
       รสาสะอึก ชีวินวางโทรศัพท์ที่อัดเสียงไว้ตรงหน้ารสา รสารอฟังด้วยความตื่นเต้นลึกๆ
      
       ภคพงษ์นั่งอยู่ด้วยความลำบากใจ ขณะที่ชีวินกำลังอัดเสียง
       “รสาเป็นผู้หญิงที่ไม่เหมือนคนอื่น เธอทำให้ผมไม่สามารถละสายตาจากเธอได้ นับตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน”
       ภาพของรสาที่ภคพงษ์เจอครั้งแรกในงานแต่งงานของเพื่อนที่สวน
       รสานั่งฟังและพยายามคุมสติ
       “เธอมีอะไรบางอย่างที่ดึงให้ผมต้องสนใจเธอ ความไม่ยอมคน ความไม่ยอมแพ้ ทำให้ผมยิ่งอยากเอาชนะ”
       บรรยากาศที่ภคพงษ์กับรสาแกล้งกันไปมา ทั้งตอนไปดูโอ่งที่ราชบุรี ตอนไปเที่ยวทะเล ผ่านเข้ามา
       ภคพงษ์นั่งพูดต่อ
       “ผมสนใจรสา เพราะผมต้องการเอาชนะเธอ”
       ภคพงษ์กัดฟันพูดด้วยความเศร้า ตาเริ่มแดงๆ ชีวินมองหน้าภคพงษ์อย่างไม่วางตา จับสังเกตทุกคำพูด
       “ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่ไม่สนใจผม เพราะฉะนั้น สิ่งเดียวที่ผมต้องการ คือทำให้รสารักผมให้ได้”
       รสานั่งฟัง ใจเต้นโครมคราม ดวงตาร้อนผ่าว ความผิดหวังค่อยๆเพิ่มขึ้น
       ชีวินมองหน้ารสาอย่างไม่วางตาเช่นกัน รสานั่งฟังด้วยตาร้อนผ่าน กำมือแน่นด้วยความเสียใจ
       ภคพงษ์กำมือแน่นกัดฟันพูดต่อ
       “ผมยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ความรักจากเธอ ทั้งๆที่ ผมไม่ได้รักเธอเลย ทุกอย่างที่ทำ เพื่อต้องการเอาชนะเธอเท่านั้น”
       รสา ตาแดงกร่ำ และน้ำตาก็ค่อยๆร่วงลงมา ชีวินมองแล้วก็เศร้าใจ ชีวินคิดดหนัก
       “ผมไม่เคยรักรสา ทุกสิ่งที่ผมทำเพื่อจะเอาชนะเธอเท่านั้น รวมทั้งคลิปเสียงของปรางทิพย์ มันไม่ใช่ความรู้สึกที่แท้จริง ความจริงคือผมไม่เคยรักเธอ”
       ภคพงษ์น้ำตาร่วง ไม่ต่างจากรสา ชีวินมองด้วยความเศร้าใจหนักกว่าเดิม
      
       ภคพงษ์ร้องไห้แบบแมนๆ น้ำตาไหล ทั้งที่หน้ายังนิ่ง และเสียงไม่สั่น
        รสาร้องไห้ น้ำตาร่วงรินอาบสองแก้ม แต่หน้านิ่ง กดข่มความรู้สึกสุดๆ ชีวินกดปิดหยุดเสียงที่บันทึกไว้แล้วก็พูดขึ้น
      
       “รส ผมตัดสินใจแล้ว ผมขอยกเลิกงานแต่งงานทั้งหมด”
       รสาอึ้ง ชีวินพูดต่อ
       “เราแต่งงานกันไม่ได้ เพราะคุณไม่ได้รักผม”
       รสาอึ้งไปมองหน้าชีวิน
       “วิน”
       “คุณรักภคพงษ์ และเค้าก็รักคุณ รักมากด้วย”
       รสาอึ้ง
       “แต่สิ่งที่เค้าพูดเมื่อกี้ วินก็ได้ยิน”
       ชีวินพูดต่อ
       “ภคพงษ์โกหก เค้ายอมที่จะเจ็บปวดเพื่อปล่อยให้คุณมีความสุข สิ่งที่เค้าพูดมาทั้งหมด มันไม่ใช่ความจริง และเค้าก็เสียใจมากที่ต้องพูดแบบนี้”
       “วิน พูดอะไร รสไม่เข้าใจ”
       “วินบอกว่า รสยังตัดใจจากเค้าไม่ได้ เพราะความรักของเค้า ถ้าเค้าอยากให้รสมีความสุข ต้องพูดว่าเค้าไม่ได้รักรส และผู้ชายที่แสนจะถือตัว เย่อหยิ่ง ทะนงตน ก็ยอมทำ ยอมที่จะเป็นผู้ร้าย เป็นคนผิด ยอมให้รสเกลียด เพื่อรสจะได้มีความสุข”
       ชีวินมองจ้องหน้ารสา
       “สิ่งที่เค้าทำ มันพิสูจน์แล้วว่า ภคพงษ์รักรส มากกว่าที่วินรัก”
       รสาอึ้ง ชีวินพูดต่อ
       “เพราะถ้ามีคนมาสั่งให้วินพูดว่าวินไม่รักรสแล้วเพื่อปล่อยให้รสไปรักคนอื่น วินคงทำไม่ได้”
       รสามองชีวินด้วยความสงสาร ชีวินหยิบการ์ดแต่งงานที่วางกองแล้วก็ทิ้งขยะ
       “การ์ดพวกนี้ไม่จำเป็นต้องใช้อีกแล้ว”
       รสาตกใจนิดๆ
       “วิน”
       “วินไม่ได้ทิ้งประชดให้สะใจนะ แต่วินขอยกเลิกงานแต่งงานจริงๆ รสคงไม่ว่าอะไรวินนะ”
       “รส รส”
       จู่ๆ รสาก็พะอืดพะอม แล้วก็ลุกพรวดขึ้นไปที่ห้องน้ำ แล้วก็อาเจียนเสียงดังออกมา ชีวินมองด้วยความแปลกใจ
       “รส”
       รสาอาเจียนอยู่ในห้องน้ำ อาเจียน อาเจียน และอาเจียน
      
       ปรางทิพย์เดินเข้ามา เห็นการ์ดแต่งงานอยู่ในถังขยะก็มองอย่างงงๆ พลางหยิบขึ้นมามองดูด้วยความสงสัย
      
       รสาอาเจียนอยู่ในห้องน้ำจนหมดไส้หมดพุงก่อนจะล้างปากและเดินออกมา ชีวินยืนรออยู่
       “รสเป็นอะไร แค่วินยกเลิกงานแต่งงานถึงกับอาเจียนใส่หน้าเลยเหรอ” ชีวินพูดยิ้มๆ
       มุมหนึ่งไม่ห่างกัน ปรางทิพย์เดินเข้ามาพอดีก็ชะงัก
       “ยกเลิกงานแต่งงาน”
       ปรางทิพย์รีบเข้ามาแอบฟัง ด้วยความเป็นห่วง รสามองชีวินด้วยความเสียใจ
       “วิน เรื่องงานแต่งงานของเรา”
       รสาจะพูดต่อ แต่ ชีวินส่ายหน้า
       “ไม่ต้องพูดแล้วรส วินตัดสินใจแล้ว”
       รสาคิดหนัก แต่ก็ต้องยอม
       “รส ขอโทษนะวิน”
       “ไม่ต้องขอโทษ เพราะวินไม่โกรธรสอยู่แล้ว รสก็รู้”
       “ขอบใจมากนะวิน รสขอบใจมาก วินเป็นเพื่อนที่ดีจริงๆ ดีที่สุดในโลกเลย”
       “แต่มันก็ยังไม่ดีพอที่รสจะรัก”
       รสาชะงักไปนิดๆ แววตารู้สึกผิด
       “แต่ก็อย่างว่าความดีกับความรักมันเทียบกันไม่ได้ แล้วมันก็แทนกันไม่ได้”
       “ผู้หญิงคนไหนที่ได้แต่งงานกับวิน จะต้องโชคดีมากๆ รสคงไม่มีบุญพอ”
       ชีวินยิ้มเขินๆ
       “วินก็คงไม่มีวาสนาจะได้แต่งกับรสเหมือนกัน”
      
       ทั้งสองคนมองหน้ากันด้วยความเข้าใจ ความเป็นเพื่อนกลับมาอีกครั้ง

       ความรู้สึกดีๆ ทำให้วิกฤติคลี่คลายได้ อย่างมหัศจรรย์ ชีวินถามตรงๆ
      
       “รสไม่ต้องแต่งงานกับวินแล้ว รสจะทำยังไงเรื่องภคพงษ์”
       รสาหุบยิ้ม
       “รสไม่แต่งกับวิน ไม่ได้แปลว่ารสจะได้อภัยเค้า”
       ปรางทิพย์แอบเศร้านิดนึง ชีวินถามต่อ
       “ทำไม”
       “รสไม่อยากเป็นเหมือนพิม รักคนที่จิตใจหยาบ รักคนที่พร้อมจะทำลายทุกอย่าง แม้แต่คนที่ตัวเองรัก รสอยู่กับคนแบบนั้นไม่ได้”
       “รสไม่ควรจะเอาตัวเองไปเปรียบกับพิม เพราะไอ้วาริชมันไม่ได้รักพิม แต่ภคพงษ์ไม่ใช่ รสต้องเลิกดูที่ความผิดถูก แต่ต้องดูทีหัวใจ ดูว่ารสรู้สึกยังไงกับภคพงษ์”
       ปรางทิพย์แอบฟังแล้วก็อมยิ้มนิดๆ..พอใจกับคำพูดของชีวิน
       “ ไม่ว่ารสจะดูจากอะไร รสก็ไม่มีทางไว้ใจคนอย่างภคพงษ์”
       ชีวินส่ายหน้าแล้วก็นึกบางอย่างได้
       “ดื้อจริงๆ เฮ่อ เออ แล้วรสอาเจียนแบบนี้ มานานหรือยัง”
       “ก็สามสี่วันแล้ว กินอะไรก็ไม่ค่อยลง เวียนหัว แล้วก็อาเจียน ช่วงเช้าจะเป็นหนักหน่อย”
       ชีวินชะงักคิดถึงคำพูดของภคพงษ์ที่มาระยองเมื่อครั้งที่แล้ว
       “แต่รสากำลังจะเป็นภรรยาของผม ผมต้องเกี่ยว คุณมีอะไรก็พูดมาตรงนี้ พูดออกมาเลย”
       “คงต้องถามรสาอนุญาตให้ผมพูดหรือเปล่า เรื่องระหว่างเราสองคน มันลึกซึ้งจนบางที เธออาจจะไม่อยากให้คนอื่นรู้”
       ชีวินเริ่มเอะใจ
       “ รส ขอถามหยาบคายหน่อยนะ ประจำเดือนมาครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่”
       รสาคิด
       “ก็ประมาณ...”
       รสาไม่กล้าพูดออกมาว่าสองเดือนที่แล้ว
       ชีวินมองหน้ารอคำตอบ รสาเงียบตอบไม่ได้ ชีวินเหมือนจะรู้คำตอบทันที ชีวินพูดต่อ
       “รส ไปตรวจเถอะ วินพาไปเอง”
       รสาคิดตามก็ใจหายวาบ ชีวินมองด้วยความเห็นใจและเป็นห่วง ที่หน้าห้อง ปรางทิพย์อึ้ง เฮ้ย หรือว่า...
      
       ปรางทิพย์รายงานสดจากภาคสนามถึงภคพงษ์ทันที
       “จริงเหรอปราง”
       ปรางทิพย์รีบรายงาน
       “จริงค่ะ ปรางได้ยินกับหูเลยค่ะ งานแต่งงานยกเลิกแล้ว และคุณชีวินก็ช่วยพูดเกลี้ยกล่อมให้พี่รสให้อภัยพี่ภัคด้วยนะคะ พี่รสเหมือนจะใจอ่อนแล้วค่ะ พี่ภัค รีบมาหาพี่รสตอนนี้เลยนะคะ”
       ภคพงษ์รีบบอก
       “โอเค พี่จะรีบไปเดี๋ยวนี้”
       ปรางนึกได้รีบพูดขึ้น
       “พี่ภัคคะ ยังมีอีกเรื่องนึงค่ะ แต่ปรางยังไม่บอกตอนนี้ดีกว่า รอให้ปรางแน่ใจกว่านี้ก่อน แล้วจะรีบบอก พี่ภัคขับรถดีๆนะคะ แล้วเจอกันค่ะ”
       ภคพงษ์ไม่ติดใจเพราะห่วงจะไปหารสาอย่างเดียวเท่านั้น
       “ครับ เจอกัน เอ่อ ปราง ขอบใจมาก น้องสาว”
       ปรางทิพย์ยิ้มรับ
       “ด้วยความยินดีเลยค่ะพี่ชาย”
       ปรางทิพย์ยิ้มสดใส วางหูไปอย่าง ลุ้นๆ
      
       ภคพงษ์วิ่งมารื้อของที่โต๊ะ แล้วก็เจอกล่องแหวนแต่งงานที่เตรียมไว้ที่จะขอรสาหลายครั้งแล้ว ไม่ได้ขอสักที ภคพงษ์มองแล้วก็ยิ้ม รีบหยิบมากำไว้และวิ่งออกไป
      
       ทันทีที่ห้าวรู้ข่าวก็โพล่งขึ้นมาด้วยความดีใจ
       “ยกเลิกงานแต่งงาน”
       ชีวินทำหน้าเซ็งๆ พร้อมกับวิมลหันมาเอ็ดห้าว
       “ทำไมต้องแหกปากด้วยวะไอ้ห้าว” พร้อมถาม
       “ก็มันเป็นข่าวดีที่สุดในโลกนี่ลุง ดีแล้วที่คิดได้ เชื่อฉันซะตั้งแต่แรกก็ไม่ต้องเสียเงิน เตรียมงาน เป็นไงล่ะ สุดท้ายก็ไม่ได้แต่งจริงๆ” ห้าวหันมาพูดกับชีวิน
       “เงียบไปแล้วนะไอ้ห้าว ถ้าเอ็งขืนพูดมากกว่านี้ จะไล่กลับบ้านพ่อเอ็งเลย” วิมลว่า
       ห้าวจำใจต้องหยุด แต่ก็หันไปทำ “เยส” อย่างสะใจ วิมลหันมาถามชีวิน
       “วิน มันเกิดอะไรขึ้น”
       “รสเค้าไม่ได้รักผมครับ” ชีวินตอบอย่างหนักใจ
      
       “นั่นไง” ห้าวหันมา โพล่งขึ้นประสาปากไว

       วิมลหันขวับมาส่งสายตาเป็นเชิงตำหนิ ห้าวหุบปาก ยิ้มกริ่ม
      
       “รสเค้ามีคนที่เค้ารักอยู่แล้ว” ชีวินบอก
       ห้าวยิ้มกว้างขึ้น
       “ไม่ใช่คนแถวนี้”
       ห้าวหุบยิ้มทันที ชีวินพูดต่อ
       “ผมคิดว่า มันจะดี ถ้ารสได้แต่งงานกับคนที่เค้ารักอย่างแท้จริง”
       “มันไม่ง่ายอย่างนั้นหรอก” ห้าวบอก
       ชีวินหันกลับมาสวน
       “ ใช่ มันไม่ง่าย และคนผู้ชายคนนั้นก็ต้องพิสูจน์ตัวเค้าเอง”
       วิมลคิดแล้วก็ถามตรงๆ
       “วินหมายถึงคุณภคพงษ์ใช่มั้ย”
       ชีวินพยักหน้าด้วยความจำยอมรับความจริง ห้าวโคตรหงุดหงิด
      
       บนถนนเส้นทางไประยอง ภคพงษ์ขับรถมาด้วยความเร็ว ภคพงษ์ปรายตามามองแหวนที่อยู่ข้างๆแล้วก็ยิ้ม เมื่อหันไปเบื้องหน้าอีกครั้งมีรถตัดหน้า ภคพงษ์เบรกเอี๊ยดจนรถเสียหลัก
      
       เวลาดียวกัน รสาเดินอยู่ในร้านขายยา มองหาที่ทดสอบการตั้งครรภ์ แล้วก็หยิบขึ้นมาหนึ่งอันด้วยใบหน้าครุ่นคิดและเครียด ที่ด้านหลังเห็นปรางทิพย์แอบสะกดรอยตามมาแอบดู
      
       รถภคพงษ์จอดเอี๊ยด รอดพ้นการชนมาได้ ภคพงษ์นั่งอยู่ในรถด้วยความตื่นเต้น หายใจหอบแรง ไม่เคยคิดรักชีวิตเท่านี้มาก่อน ภคพงษ์ค่อยๆรวบรวมสติแล้วขับรถต่อไปอย่างระมัดระวัง
      
       ภายในรีสอร์ตพร้อม รสาเดินเข้ามาในบ้านแล้วมองซ้ายมองขวา พอเห็นทางสะดวกก็รีบเดินเข้าห้องน้ำไปทันที
       ปรางทิพย์แอบดูอยู่ไม่วางตา
       ภายในห้องน้ำ ผลจากแผ่นทดสอบการตั้งครรภ์ยืนยันว่า รสาท้อง !!
       “เป็นไปได้ยังไง” รสาใจเต้นแรงด้วยความเครียด
       รสาส่ายหน้าอย่างหนักใจ เสียงห้าวเรียกดังเข้ามา
       “ รส รส รสอยู่หรือเปล่า”
       รสารีบกวาดอุปกรณ์ใส่ถุงแล้วทิ้งลงในถังขยะ ก่อนโพล่งตอบออกไป
       “อยู่จ้ะ”
       รสารีบเปิดประตูออกไป
      
       รสาเปิดประตูห้องน้ำออกมายืนด้วยสีหน้าซีดๆ ห้าวถาม
       “ รสเป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมหน้าซีดๆ”
       “ไม่เป็นไรจ้ะ”
       “แล้วนี่รสหายไปไหนมา เมื่อกี้พี่เดินตามหาตั้งนาน ถามใครก็ไม่มีใครเห็น”
       “เอ่อ รสไปซื้อของที่ตลาดมาจ้ะ พี่ห้าวมีอะไรหรือเปล่า”
       “ลุงกับป้าให้มาตามไปกินข้าว”
       “ขอบใจจ้ะ งั้นเรารีบไปกินกันเถอะ รสก็เริ่มหิวแล้ว”
       “รส ก่อนไป พี่มีเรื่องจะถาม”
       รสารอฟัง ห้าวพูดต่อ
       “เรื่องยกเลิกงานแต่งงาน พี่เห็นด้วยนะ แต่เรื่องที่ไอ้หน้าแหยมันพูดถึงไอ้ไฮโซ พี่ไม่เห็นด้วย”
       รสาตัดบทเปลี่ยนเรื่องทันที
       “รสว่าเราอย่าเพิ่งคุยเรื่องนี้เลย รสหิวแล้ว เราไปกินข้าวกันเถอะ นะจ้ะ”
       ห้าวพยักหน้าอย่างจำใจ รสารีบพาห้าวเดินไป
       รสาแอบจับท้องตัวเองเบาๆ แล้วก็พยายามดึงสติกลับมา ทำตัวปกติและเดินตามห้าวไป ปรางทิพย์ค่อยๆโผล่หน้ามาแล้วมองไปที่ห้องน้ำทันที
      
       ปรางทิพย์โผล่พรวดเข้ามาในห้องน้ำ รีบรื้อหาหลักฐาน และเห็นถุงในถังขยะ ปรางทิพย์กลั้นใจ หยิบถุงจากถัง
       ขยะมาแล้วเปิดรื้อๆ ดู และก็เจอผลตรวจ ปรางทิพย์ยิ้มกว้างด้วยความดีใจ
       “พี่รส ท้องจริงๆด้วย”
      
       ปรางทิพย์คิดถึงภคพงษ์ขึ้นมาจับใจ
      
       ปรางทิพย์ไม่รอช้า โทรศัพท์บอกภคพงษ์ทันที
      
       “รสา ท้อง” ภคพงษ์แทบไม่เชื่อหู
       ปรางทิพย์รีบบอก
       “ค่ะ ปรางเพิ่งเห็นผลการตรวจ พี่ภัคอยู่ไหนแล้วคะ รีบๆ มาเลยนะคะ”
       ภคพงษ์อึ้ง ตื้นตัน
       “ได้ๆ พี่ใกล้จะถึงแล้ว”
       ปรางทิพย์ยิ้มมีหวังบอก
       “แล้วเจอกันค่ะ”
       ภคพงษ์วางสายไปก็น้ำตาซึม ความเป็นพ่อผุดพรายขึ้นในใจอย่างตื้นตันใจ
       “รสา รอผมนะ ผมกำลังจะไปหาคุณกับลูก”
       ภคพงษ์ซาบซึ้ง ตื้นตันใจอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
      
       บนโต๊ะอาหารในรีสอร์ตพร้อม ชีวินกำลังตักข้าวให้ทุกคน ห้าวเดินนำรสาเข้ามา
       “อ้าว ยังไม่กลับอีกเหรอ งานแต่งงานก็ไม่มีแล้ว จะอยู่ทำอะไรอีก” ห้าวถามกวนๆ
       ชีวินชะงักนิดๆ วิมลหันขวับมาด่าห้าวทันที
       “ไอ้ห้าว ถ้ายังไม่หยุดพูดแบบนี้ ข้าจะไล่เอ็งออกไปจริงๆ ด้วย”
       ห้าวจำใจต้องหยุดพูดแล้วก็หันมายิ้มให้รสา ห้าวเลื่อนเก้าอี้ให้
       “รสจ๊ะ นั่งตรงนี้นะ”
       รสายังไม่นั่ง แต่หันมาทางชีวินบอก
       “วินไปนั่งเถอะ รสตักให้เองจ้ะ”
       ห้าวจ๋อย รสารับโถข้าวมาจากชีวิน ชีวินยิ้มให้ พร้อมกับวิมลมองแล้วก็ยิ้มตาม
       “อาเห็นวินกับรสเข้าใจกันแบบนี้ อาก็เบาใจ” พร้อมบอก
       “เราสองคนเป็นเพื่อนรักกันครับ ความเป็นเพื่อนยิ่งใหญ่เสมอ”
       ชีวินมองหน้ารสาแล้วก็ยิ้มให้กัน เรื่องราวทั้งหลายคลี่คลายด้วยความเข้าใจ ชีวินเดินมานั่งที่เก้าอี้ที่ห้าวเลื่อนให้รสา ชีวินแกล้งพูดใส่ห้าว
       “ขอบใจ”
       ห้าวมองหน้าเคืองๆ อย่างขัดใจ ชีวินนั่งอย่างสบายใจ ห้าวจำต้องเดินอ้อมไปนั่งอีกฝั่ง รสากำลังตักข้าวใส่จานห้าว
       ห้าวหันมายิ้มบอก พลางยื่นหน้ามาดมข้าวอย่างชื่นใจ
       “ขอบใจจ้ะ ข้าวที่รสตั้งให้ ห้อม หอม”
       รสายิ้มรับ ทันใดนั้นกลิ่นหอม กลิ่นอาหารที่โชยมาก็ทำเอารสาคลื่นไส้ขึ้นมาทันที
       รสาพยายามจะพูด
       “อะ...รสไม่ทานแล้วนะคะ ทานกันได้เลยค่ะ ขอโทษค่ะ... อะ... แหวะ”
       รสารีบวางโถข้าวแล้ววิ่งไปอาเจียน ทุกคนบนโต๊ะอาหารมองหน้ากันอย่างงงงัน
       พร้อม วิมล และห้าวพูดขึ้นพร้อมๆ กัน “อ้าว รส”
       “รสเป็นอะไร” วิมลถามอย่างแปลกใจ
       “เอ็งอาบน้ำหรือยังไอ้ห้าว หรือว่ารสจะเหม็นกลิ่นตัวของเอ็งจนอ้วก” พร้อมสัพยอก
       “อ้าวลุงไหงพูดเงี้ย ผมอาบน้ำวันละสามรอบ ทั้งสะอาดทั้งหอม”
       ห้าวพูดแล้วก็ดมรักแร้ตัวเอง แล้วก็อึ้งๆ จะอ้วกซะเอง วิมลตีห้าวเบาๆ
       “ยังจะมาทำเป็นเล่นอีก เป็นอะไรไปนะยัยรส”
       วิมลหันไปมองรสาด้วยความเป็นห่วง ชีวินมองแล้วก็คิดอย่างมั่นใจ
      
       ภายในห้องน้ำ รสาอาเจียนจนหมดอีกครั้งแล้วก็ค่อยๆพยุงตัวขึ้นมามองตัวเองในกระจก แล้วก็ถอนหายใจหนักๆ ด้วยความกลุ้มใจ ไม่รู้ว่าจะจัดการกับเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างไร
       รสาเปิดประตูห้องน้ำออกมา แล้วก็ชะงัก ปรางทิพย์ ยืนยิ้มๆ อยู่อย่างเป็นห่วง ปรางทิพย์ยื่นแก้วน้ำส่งให้
       “น้ำค่ะพี่รส”
       “ขอบใจจ้ะ”
       “พี่รสไม่แต่งงานกับคุณชีวินแล้วใช่มั้ยคะ”
       รสามองหน้าแล้วก็พยักหน้านิดๆ
       ปรางทิพย์ยิ้มกว้างบอก
       “ปรางดีใจที่สุดเลย เอ่อ คือ ปรางก็เห็นใจพี่ชีวินนะคะ แต่พี่เค้าทำถูกแล้วล่ะค่ะ เพราะคนที่เหมาะสมจะแต่งงานกับพี่รสที่สุดก็คือ...”
       ปรางทิพย์ยังพูดไม่ทันจบ รสาก็พูดแทรกตัดบทขึ้นทันที
       “น้องปรางคะ พี่ขอตัวไปเดินเล่นหน่อยนะคะ ข้างในอากาศอ้าวๆ อยากจะรับลมทะเลสักหน่อย ขอโทษนะคะ”
       รสาเดินเลี่ยงออกไปเลย ปรางทิพย์ชะงัก...ค้าง
       “อ้าว เฮ่อ ดูท่าทางพี่รสจะไม่ใจอ่อนง่ายๆนะเนี่ย พี่ภัคจะทำสำเร็จหรือเปล่านะ”
      
       ปรางทิพย์อดนึกเป็นห่วงพี่ชายไม่ได้

       ภคพงษ์เร่งเครื่องมาอย่างแรงราวกับจะบิน หัวใจพุ่งไปถึงระยองก่อนตัวแล้ว
      
       ทางด้านรสาเดินเล่นอยู่ที่ริมทะเล..คิดทบทวนถึงสิ่งที่เกิดขึ้น รสานึกถึงตอนปรางทิพย์บอกว่า ภคพงษ์รัก
       “อ้าว พี่รสทราบ แล้วทำไมพี่รสยังโกรธพี่ภัคอยู่ล่ะคะ”
       “มีเหตุผลมากมายที่ทำให้พี่โกรธเค้า มันมากจนพี่ไม่อยากจะพูดถึง”
       “แต่พี่ภัครักพี่รสมากนะคะ ... พี่ภัคยอมขอโทษ และยกโทษให้คุณแม่ ยอมไปพูดให้คุณพ่อเข้าใจคุณแม่ พี่ภัคยอมทำทุกอย่างเพื่อพี่รส”
       “ทุกอย่างที่เค้าทำก็เพื่อตัวเค้าเองค่ะ ไม่เกี่ยวกับพี่”
       “ไม่จริงค่ะพี่รสฟังนี่... นี่เป็นคำสารภาพของพี่ภัค ปรางแอบอัดไว้ไม่ให้พี่ภัครู้ตัว”
       รสาเดินอยู่ริมทะเล...เสียงภคพงษ์ดังเข้ามา
       “ความรู้สึกที่พี่มีต่อรสา มันมากกว่าความรัก รสาคือผู้หญิงที่ทำให้อยากจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง พี่อยากเป็นคนดีดีพอที่จะรักเค้า และดีพอที่เค้าจะรัก แต่มันคงเป็นไปไม่ได้ พี่ทำผิดกับเค้าไว้มาก มากจนไม่น่าให้อภัย ไม่ว่าพี่จะรักเค้ามากแค่ไหน มันคงไม่มากที่จะทำให้เค้ารักพี่ได้”
       รสาถอนใจ....
       ปรางทิพย์อธิบายต่อ
       “พี่ภัคบอกคุณพ่อว่า .เพราะความรักของผู้หญิงคนหนึ่งทำให้เค้ายอมยกโทษให้คุณแม่ หวังว่าความรักที่คุณพ่อมีต่อปรางจะทำให้คุณพ่อยกโทษให้คุณแม่ด้วยเช่นกัน ปรางรู้ว่า ผู้หญิงคนนั้นคือ พี่รส”
       รสาคิดหนัก
       รสาคิดถึงตอนที่ภคพงษ์ทำไม่ดีด้วยต่างๆนานา สารพัด
       รสาครุ่นคิดและตัดสินใจไม่ถูก
       รสาคิดถึงตอนที่ชีวินพูดถึงภคพงษ์
       “เราแต่งงานกันไม่ได้ เพราะคุณไม่ได้รักผม คุณรักภคพงษ์ และเค้าก็รักคุณ รักมากด้วย”
       “แต่สิ่งที่เค้าพูดเมื่อกี้...วินก็ได้ยิน”
       “ภคพงษ์โกหก เค้ายอมที่จะเจ็บปวด เพื่อปล่อยให้คุณมีความสุข สิ่งที่เค้าพูดมาทั้งหมด มันไม่ใช่ความจริง และเค้าก็เสียใจมากที่ต้องพูดแบบนี้”
       “วิน พูดอะไร รสไม่เข้าใจ”
       “วินบอกว่า รสยังตัดใจจากเค้าไม่ได้ เพราะความรักของเค้า ถ้าเค้าอยากให้รสมีความสุข ต้องพูดว่า เค้าไม่ได้รักรส และผู้ชายที่แสนจะถือตัว เย่อหยิ่ง ทะนงตน ก็ยอมทำ ยอมที่จะเป็นผู้ร้าย เป็นคนผิด ยอมให้รสเกลียด เพื่อรสจะได้มีความสุข สิ่งที่เค้าทำ มันพิสูจน์แล้วว่า ภคพงษ์รักรส มากกว่าที่วินรัก”
       รสาคิดหนัก
       รสาคิดทบทวนถึงตอนภคพงษ์ทำเย็นชา หมางเมิน ตอนที่แกล้งจีบปรางทิพย์แว่บเข้ามา ทำให้รสาต้องร้องไห้หลายต่อหลายครั้ง
       รสากลุ้มใจ คิดไม่ตก
       “นี่เหรอ คือความรักของคุณ คุณภคพงษ์”
       รสาคิดเครียด
      
       ในเวลาเย็น ปรางทิพย์เดินไปมาด้วยความร้อนใจ ก่อนที่ภคพงษ์วิ่งพรวดเข้ามา
       “พี่ภัค ทางนี้ค่ะ”
       ทันใดนั้นห้าวก็โผล่มาถามทันที
       “มาทำไม”
       ภคพงษ์ชะงัก ห้าวยืนขวาง สองคนเผชิญหน้ากัน
      
       ชีวินถือกระเป๋ากำลังออกมาจากบ้าน เห็นการ์ดแต่งงานที่อยู่ในถังขยะแล้วก็สะเทือนใจนิดๆ พยายามเบือน
       หน้าหนี ทำใจ
       “อะไรที่มันไม่ใช่ของเรา มันก็ไม่ใช่ของเรา” ชีวินพูดอย่างปลงๆ
       ชีวินทำใจแล้วก็มองหารสา
       “รสหายไปไหนนะ”
       ชีวินมองไปมองมา เห็นภคพงษ์ยืนเผชิญอยู่กับห้าวก็ตกใจ
       “เฮ้ย”
      
       ภคพงษ์พูดด้วยความหนักแน่น ต่างจากทุกครั้งที่ผ่านมา
       “ผมมาหารสา”
       “แต่แกก็รู้ว่ารสเค้าไม่อยากเจอแก”
       “ไม่จริง” ปรางทิพย์บอก
       ห้าวหันมาตวาด
       “หุบปาก”
       ปรางทิพย์สะดุ้ง ภคพงษ์ไม่พอใจ
       “ผู้ใหญ่เค้าคุยกัน เด็กไม่เกี่ยว” ห้าวบอก
       ปรางทิพย์ชักสีหน้าจะด่ากลับ
       “ไอ้บ้า แก”
       “คุณเองก็ไม่เกี่ยวเหมือนกัน เรื่องระหว่างผมกับรส ไม่เกี่ยวกับคุณ ถอยไปได้แล้ว”
       “ไม่ถอยเว้ย แกทำให้รสเสียใจมามากแล้ว ฉันจะไม่ปล่อยให้แกเข้าใกล้เพื่อมาทำร้ายรสอีก กลับไปได้แล้ว”
       ภคพงษ์ไม่สนใจ เดินดุ่มเข้าไปทันที ห้าวกระชากเสื้อภคพงษ์
       “เฮ้ย ฉันบอกแล้วไงว่าให้กลับไป”
       ภคพงษ์หันมาตามแรงกระชากของห้าว
       “อยากโดนอีกใช่มั้ย ได้”
       ห้าวง้างหมัดจะชก แต่ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ภคพงษ์สวนหมัดเข้าที่หน้าของห้าวอย่างแรง
       “โอ๊ย” ห้าวเซถลาไป
       ปรางทิพย์ร้องด้วยความตกใจ “ว้าย”
      
       ชีวินเดินมาเห็นเข้ามาพอดีก็ตกใจ แต่ลึกๆ ก็แอบสะใจ
       “เฮ้ย เอาล่ะเว้ย ท่าทางคุณภัคจะเอาจริง”
      
       ชีวินมองอย่างขำๆ แล้วก็รีบเดินไปแจม
      
       โปรดติดตาม บทบทสรุปความรักของ "รสา-ภคพงษ์" พรุ่งนี้ เวลา 09.30 น.

       ห้าวนั่งบ่นๆ ด้วยอาการมึนอยู่ที่พื้น
      
       “แม่ง หมัดหนักเหมือนกันเว้ย”
       ภคพงษ์หันมาพูดด้วยความสุภาพ
       “ผมไม่ชอบใช้กำลัง แต่ครั้งนี้ ผมจะไม่ยอมให้คุณหรือใครมาขวางผมกับรสาอีกต่อไป”
       ภคพงษ์พูดอย่างจริงจัง ปรางทิพย์ยืนชื่นชมในความเท่ของพี่ชายตัวเอง ภคพงษ์หันมาทางปรางทิพย์
       “รสาอยู่ไหน”
       “อยู่ที่ชายหาดค่ะ”
       ภคพงษ์พยักหน้ารับแล้วรีบวิ่งไป ห้าวจะยันตัวขึ้นขวางอีก
       “เอ้ย หยุดนะเว้ย ฉันไม่ให้แกไป อย่ามายุ่งกับรส”
       ห้าวจะตามไป
       ทันใดนั้นชีวินก็เดินมาขวางไว้
       “พอเหอะ หยุด แล้วก็ยอมรับความจริงได้แล้ว”
       “ ไอ้หน้าแหย ไม่ต้องพูดมาก เชิญแกป๊อดไปคนเดียว ไม่ต้องมายุ่งกับฉัน เฮ้ย หยุดนะเว้ย” ห้าวพูดพร้อมตะโกนไล่หลังภคพงษ์ ทำท่าทำทางจะตามไป แต่ชีวินคว้าตัวไว้
       “ พอได้แล้ว ถ้าแกรักรสจริงๆ แกต้องปล่อย”
       “ปล่อยอะไร ไม่เข้าใจ”
       “ปล่อยให้คนที่เค้ารักกันได้อยู่ด้วยกัน แกเลิกหลอกตัวเองได้แล้ว รสเค้าไม่ได้รักเราสองคน และคนที่เค้ารักก็มาแล้ว แกจะไปขวางเค้าทำไมวะ”
       “ไม่จริง รสไม่ได้รักมัน”
       ปรางทิพย์ส่ายหน้า ชีวินพูดต่อ
       “ถึงรสไม่รักภคพงษ์ รสก็ไม่ได้รักแก หรือว่าไม่จริง”
       ห้าวอึ้งไปไม่ถูก
       “ฉันรู้ว่ามันเจ็บ แต่มันจริงเว้ย ยอมรับเหอะ อย่าพยายามอีกเลย”
       ห้าวคิด เครียด แค้นและเสียใจ
       “เออ ฉันยอมรับว่ารสไม่รักฉันก็ได้ แต่แกคิดเหรอว่ารสจะยอมรับว่ารักได้ไฮโซนั่น มันไม่ง่ายหรอกเว้ย”
       ชีวินชะงักบ้าง พลางนึก ห้าวพูดก็มีส่วนถูก ปรางทิพย์คิดแล้วก็ค่อยๆหันไปทางชายหาด
       “แต่ปรางเชื่อว่าพี่ภัคทำได้ค่ะ พี่ภัคต้องทำให้พี่รสยอมรับในตัวพี่ภัคให้ได้”
       ปรางค์ทิพย์พูดใส่หน้าห้าวแถมแลบลิ้นใส่อีกต่างหาก
       “ไม่เชื่อก็คอยดู”
       ห้าวสะดุ้ง ชีวินมองตามไป คิดเหมือนปรางทิพย์ ต่างคนต่างลุ้นว่า ภคพงษ์จะทำสำเร็จหรือเปล่า ?
      
       รสายืนอยู่ที่ริมชายหาด ยังคิดไม่ตกด้วยความหนักใจ เสียงภคพงษ์ดังขึ้น
       “รสา”
       รสาตกใจหันไป ภคพงษ์วิ่งมา รสาใจเต้นโครมคราม ตื่นเต้น ดีใจ และหวาดระแวงปะปนกันไปมา รสาหันหลังขวับให้ภคพงษ์และรีบสาวเท้าเดินหนี ภคพงษ์รีบวิ่งมารวบตัวไว้
       “รสา หยุดก่อน”
       รสาพยายามจะดิ้นให้หลุด
       “ปล่อยฉัน”
       “ไม่ปล่อย จนกว่าคุณจะหยุดและฟังผม”
       “ ฉันไม่อยากฟัง”
       “ไม่ฟังก็ไม่ปล่อย”
       “ เอาแต่ใจตัวเอง เหมือนเดิมไม่มีผิด”
       ภคพงษ์ชะงักกึก แล้วก็ค่อยๆคลายอ้อมกอดออก
       “ผมขอโทษ”
       รสาสะบัดตัวออกมา มองหน้าอย่างเคืองๆด้วยแววตาไม่วางใจ
       “ ผมรู้ว่าผมนิสัยดี ไม่ดีมากๆด้วย ผมทำให้คุณเสียใจหลายครั้ง ทำให้คุณสับสน ทำให้คุณร้องไห้ ผมรู้ว่ามันไม่น่าให้อภัย แต่คนนิสัยไม่ดีคนนี้ อยากจะขอโอกาสอีกสักครั้งเพื่อพิสูจน์ตัวเอง”
       รสามองหน้าภคพงษ์ แววตาที่จริงใจ คำพูดที่ออกมาจากใจจริงทำให้เธอหวั่นไหว ขอบตาร้อนผ่าว เหมือนจะใจอ่อน รสาเบือนหน้าหนี ไม่อยากจะรับคำ ภคพงษ์รีบพูดต่อ
       “รสา ให้โอกาสผมได้ดูแลคุณ ได้ดูแลลูกของเรา”
       รสาตกใจก่อนจะร้องไห้โฮ
       “ผมรู้ว่าการเติบโตขึ้นมาในครอบครัวที่ไม่สมบูรณ์มันเป็นยังไง ผมไม่อยากให้ลูกของเราต้องเป็นเหมือนผม”
       รสาร้องไห้เม้มปากแน่นพยายามใจแข็ง ภคพงษ์พูดต่อ
       “คุณอาจจะคิดว่าผมไม่มีหัวใจรักใครไม่เป็น แต่คุณ คุณทำให้ผมรู้ว่า ความรักที่แท้จริงมันเป็นยังไง หัวใจของผมอยู่ที่คุณนะ รสา” ภคพงษ์พูดพลางร้องไห้
       รสาร้องไห้ ภายในใจต่อสู้กันอย่างรุนแรง
       “ที่ผ่านมา คุณอาจจะสงสัยในตัวผม ผมขอร้องให้คุณหันมามองผมในวันนี้”
       ภคพงษ์พูดทั้งน้ำตา ค่อยๆคุกเข่าลงบนหาดทราย ภายใต้แสงพระอาทิตย์ยามเย็นที่สวยงาม
       “วันที่ผู้ชายที่ชื่อภคพงษ์ เถลิงยศ คุกเข่าต่อหน้า อ้อนวอนให้คุณยกโทษและให้โอกาสผมได้ทำหน้าที่สามี และ พ่อของลูกให้โอกาสผมได้เป็นคนดี ดีพอที่คุณจะรักผม แต่งงานกับผมนะรสา”
       รสาค่อยๆ หันมามองภคพงษ์ที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้า พร้อมกับแหวนแต่งงานในมือ...
       ภาพในความทรงจำที่ดี และไม่ดี ปะปนกันไปมา รสาคิด...ทั้งน้ำตา
       ภคพงษ์ที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้าตอนนี้คือ ภคพงษ์ที่ไม่มีเขี้ยวเล็บ และคุกเข่าขอความเห็นใจจากเธอ
      
       ภคพงษ์ลุ้น รสาหลับตาและปล่อยให้จิตใจนำทางตัวเองสักครั้ง
       คำพูดชีวินดังแว่วเข้ามาในความคิด...
       “รสไม่อยากเป็นเหมือนพิม รักคนที่จิตใจหยาบ รักคนที่พร้อมจะทำลายทุกอย่าง แม้แต่คนที่ตัวเองรัก รสอยู่กับคนแบบนั้นไม่ได้”
       “รสไม่ควรจะเอาตัวเองไปเปรียบกับพิม เพราะไอ้วาริชมันไม่ได้รักพิม แต่ภคพงษ์ไม่ใช่ รสต้องออกจากกรอบความผิดถูก กรอบความคิดที่รสล้อมต้วเองเอาไว้ และดูที่หัวใจ ดูว่ารสคิดยังไงกับภคพงษ์”
       รสานึกถึงภาพตอนที่มีความสุขด้วยกัน ภาพของภคพงษ์ตอนน่ารักๆ และเป็นธรรมชาติ รอยยิ้มของภค
       พงษ์ที่ทำให้เธอยิ้มตาม
       รสาค่อยๆลืมตาขึ้นมามองภคพงษ์ที่กำลังคุกเข่าอยู่ตรงหน้าอ้อนวอนต่อ
       “ผมขอร้องให้คุณช่วยเป็นแสงสว่างให้กับชีวิตของผม นะครับ รสา”
       รสายิ้มออกมานิดๆทั้งน้ำตาและตอบตามที่หัวใจเธอเรียกร้อง
       “ค่ะ”
       ภคพงษ์ยิ้มออกมาอย่างดีใจ ภคพงษ์รับจับมือรสามาสวมแหวนให้ทันที รสาร้องไห้ด้วยความตื้นเต้น ภคพงษ์ลุกขึ้น ทั้งสองคนโผเข้ากอดกันอย่างช้าๆ เป็นอ้อมกอดที่ต่างคนต่างเฝ้ารอมานานแสนนาน
      
       ปรางทิพย์ยืนร้องไห้คุยโทรศัพท์อยู่ที่มุมหนึ่งไม่ห่างออกไป
       “คุณแม่คะ ภารกิจของปรางสำเร็จแล้วนะคะ”
       ปรางทิพย์ร้องไห้ด้วยความตื้นตันแล้วก็วางสายไป ไม่ห่างกันนัก ห้าวยืนมองอยู่ แล้วก็จำใจต้องยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้น ห้าวหันหลังให้ภาพตำตาแล้วก็แหกปากกึกก้อง “เว๊ย” ก่อนจะเดินคอตกจากไป
       ปรางทิพย์ยังร้องไห้อยู่ที่เดิม ชีวินยิ้มอบอุ่นยื่นผ้าเช็ดหน้าให้
       “ขอบคุณค่ะ”
       ชีวินค่อยๆ หันหน้าไปทางรสาและภคพงษ์
       “เฮ่อ ดีใจด้วยนะรส”
       ชีวินยิ้มดีใจกับรสาจากใจจริง ปรางทิพย์มองภาพข้างหน้าแล้วก็ยิ้มอย่างมีความสุขไม่แพ้กัน
      
       ภายในบ้านวงศ์เธียรสถิตย์ รัชนียืนยิ้มอยู่ที่หน้ารูปถ่ายของครอบครัว ค่อยๆ หยิบรูปภคพงษ์ในวัยเด็กที่ใส่กรอบอย่างสวยงามมาวางไว้ข้างๆ และตามด้วยรูปที่ถ่ายคู่กันสามคนแม่ลูก ภคพงษ์ ปรางทิพย์ และรัชนี เป็นภาพที่สวยงามและมีความสุขพร้อมหน้า
       รัชนีมองดูรูป และยิ้มทั้งน้ำตา ปลดปล่อยตัวเองออกจากอดีตทั้งปวงด้วยความสบายใจ
      
       ภคพงษ์ยืนกอดรสาอยู่ริมทะเล ภคพงษ์ค่อยๆ เช็ดน้ำตาให้รสาอย่างอ่อนโยน
       “รสา ผมขอบคุณที่คุณให้โอกาสผม”
       รสามองหน้าและตอบยิ้มๆ
       “ฉันอยากให้โอกาสตัวเองด้วย ให้โอกาสตัวเองที่จะยอมรับว่าฉันรักคุณ”
       ภคพงษ์ซาบซึ้งดึงรสาเข้ามากอดอย่างอ่อนโยน
       “เป็นคำบอกรักที่เพราะที่สุดในโลก ผมดีใจที่ได้ยินคำนี้ รสา คุณคือผู้หญิงที่ผมรัก ชีวิตผมเปลี่ยนไปเพราะคุณ ขอบคุณจริงๆ ขอบคุณที่รักผม ผมรักคุณนะรสา”
       รสากระชับอ้อมกอดด้วยความตื้นตัน
       “ชีวิตของผมกำลังจะเริ่มต้นขึ้นใหม่โดยมีคุณและลูกของเราเป็นแสงสว่างนำทางให้ผม ผมสัญญาว่า จะทำทุกอย่างให้ครอบครัวของเรามีความสุข และผมจะไม่มีวันทำให้คุณต้องเสียใจอีกแล้ว..รสา”
       รสายิ้มแฉ่ง ภคพงษ์กอดรสาไว้อย่างอ่อนโยนด้วยความรัก
      
       รสาและภคพงษ์ยืนกอดกันอยู่ที่ริมทะเล ภายใต้ดวงตะวันที่ทอแสงสีทองเรื่อเรือง สวยงามสดใส ความมืดมนผ่านพ้นไป พร้อมกับไฟแค้นในใจที่จางหาย เหลือแต่ความรักแท้ของสองคน

จบบริบูรณ์



ตะวันทอแสงตอนล่าสุด





เรื่องย่อตะวันทอแสง ตอนที่ 12 วันที่ 14 ตุลาคม 2555
“สุวิทย์” ฝาก “ภคพงษ์” ดูแล “รัชนี” “รัชนี” เมาหนัก..กอด!! “ภคพงษ์”


     รัชนี ดื่มเหล้าเมากลางงานเลี้ยง แต่ สุวิทย์ (สุเชาว์) ต้องเป็นประธานในงาน ภคพงษ์ จึงอาสาไปส่งรัชนีที่บ้าน แม้เธอจะปฏิเสธแต่สุวิทย์ก็จำใจฝากภรรยาให้ภคพงษ์ดูแล พอถึงบ้านรัชนีหกล้มภคพงษ์ประคองแม่ขึ้น อยู่ๆ รัชนีก็ร้องไห้โผกอดลูกชายแน่น ภคพงษ์ทำตัวไม่ถูก แต่ลึกๆ ก็ดีใจที่ได้รับไออุ่นจากอ้อมกอดแม่อีกครั้ง
ภคพงษ์ (โดม-ปกรณ์ ลัม) ต้องอึ้ง! เมื่อ รัชนี (ดา-ชฏาพร) แม่ที่ปฏิเสธเค้ามาตลอด โผกอดลูกชายไม่ให้ตั้งตัว

     ดื่มเพื่อลืมเรื่องเก่าๆ รัชนี เมาเข้าทาง ภคพงษ์ อาสา สุวิทย์ (สุเชาว์) ขับรถไปส่งรัชนีที่บ้าน เพราะสุวิทย์ต้องอยู่เป็นประธานในงานเลี้ยง ขนาดไม่เค๊ย..ไม่เคยดื่มแต่ ดา ก็มึนเนียนเหมือนเป๊ะ ขนาด สุเชาว์ ยังกระแซะถาม “ดา..มึนจริงป่าวเนี่ย?!” หลังจากตีบทเมาแตกกระจุย - - ก็ถึงคิวดราม่าเบาๆ เมื่อ โดม แสร้งห่วงใยอาสาไปส่ง พี่ดา เอง สามียินดีแต่เจ้าตัวปฏิเสธแข็งขืนไม่ยอมไปท่าเดียว แต่ขัดสามีไม่ได้ดาเกร็งตัวแข็งให้ลูกชายในเรื่องประคองไป พอถึงบ้านดาเดินรีบเดินเข้าบ้านทั้งที่มึนๆ จนเซล้ม ภคพงษ์รู้สึกแย่แต่ก็ประคองแม่ขึ้นมา แม่ดา จ้องหน้า ลูกโดม น้ำตาเอ่อ..อ แล้วพุ่งสวมกอด ทำเอาลูกชายตั้งตัวไม่ติด ยืนอึ้ง! น้ำตาคลอเช่นกัน พอได้สติพระเอกค่อยๆ เอามือโอบกอดแม่ตัวเอง แล้วหลับตาพริ้มมีความสุขอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก ทั้งคู่ถ่ายทอดอารมณ์สะกดจิตคนรอบข้างให้รู้สึกร่วมไปด้วย ผู้กำกับปลา-พีรพล เธียรเจริญ เดินกล้องเก็บภาพที่อัดแน่นด้วยอารมณ์ของตัวละครไปเรื่อยๆ รอยร้าวระหว่าง แม่-ลูก ในอดีตเหมือนจะดีขึ้น แต่พอพระเอกถามเหตุผลที่แม่ทิ้งไปตั้งแต่เด็ก ดาถึงรู้สึกตัวผงะออกจากอ้อมกอดโดม ทำเป็นไม่รู้จักกันเหมือนเคย แหม..สิ้นเสียงคัท โดม ชมว่า “โอ้โห..กอด!! ของแม่สะกดอารมณ์ผมอยู่หมัดเลย” ผกก.ปลา เสริม “โอ๊ย!! แค่นี้ “พี่ดา” เอาอยู่!!” ตาม

เรื่องย่อตะวันทอแสง ตอนที่ 11 วันที่ 13 ตุลาคม 2555
“ภคพงษ์” เฝ้าไข้ “รสา” ติดขอบเตียง “พิมพรรณ” ขอร้อง “วาริช” ไม่ให้แทง “ห้าว”




     เครียดกับความสัมพันธ์คลุมเครือของ ภคพงษ์ กับ ปรางทิพย์ และเป็นห่วง พิมพรรณ จน รสา ล้มป่วยหนัก ภคพงษ์รีบพาหมอส่วนตัวมารักษาเธอที่บ้าน แถมยังขอ ป้าอาภรณ์ นอนเฝ้ารสาที่ไม่ได้สติติดขอบเตียง ความรักและความห่วงใยที่ภคพงษ์มีต่อรสา ทำให้เค้าดูแลเธออย่างดีไม่ให้คลาดสายตา ต่างกับชีวิตคู่ของพิมพรรณกับ วาริช ที่แย่ลงทุกที วาริชออกลายเจ้าชู้-เห็นแก่ตัว แล้วยังทำร้ายพิมพรรณทั้งที่ตั้งท้อง ห้าว (บิ๊ก-ทองภูมิ) ทนไม่ได้ออกโรงปกป้องน้องสาว วาริชกับพวกจะรุมแทงห้าว! พิมพรรณรีบห้ามไว้

เรื่องย่อตะวันทอแสง ตอนที่ 10 วันที่ 12 ตุลาคม 2555
“ภคพงษ์” สะใจ “ปรางทิพย์” เถียง “รัชนี” “รสา” ปลอบใจ “พิมพรรณ” เรื่อง “วาริช”


     ทำทุกอย่างเพื่อให้ แม่รัชนี (ชฎาพร) ยอมรับว่า ภคพงษ์ (โดม) เป็นลูกชายคนแรก ถึงขั้นโปรยเสน่ห์ให้ ปรางทิพย์ (มิ้งค์-ยูมิโกะ) น้องสาวต่างพ่อมาหลงรัก เพื่อบีบให้แม่รับความจริง ภคพงษ์ยิ่งสะใจเมื่อแม่-ลูกทะเลาะกันเพราะตัวเอง ขณะภคพงษ์คิดแต่เรื่องแก้แค้นแม่ รสา (ใหม่-ดาวิกา) ก็มีปัญหากลุ้มใจเรื่อง พิมพรรณ (ออม-สริตา) ที่กำลังช้ำรัก เพราะความเจ้าชู้ของ วาริช (เชน-ณัฐวัฒน์) เธอไปหาเพื่อนถึงระยองเพื่อปลอบใจ ทันทีที่ 2 สาว เจอกัน พิมพรรณก็ปล่อยโฮฟูมฟายความอัดอั้นตันใจให้รสาฟัง ทั้งคู่กอดกันร้องไห้


เรื่องย่อละครตะวันทอแสง ตอนที่ 9 (7 ตุลาคม 2555)
“ภคพงษ์” ให้แหวน “รสา”“พักตร์วิมล” ตบ!! “ปรางทิพย์-รสา”


     หลังงานแสดงเครื่องเพชร รสา ไม่ยอมพบหน้า ภคพงษ์ อีก เค้าจึงนำแหวนมามอบให้เธอถึงบ้านเป็นการขอบคุณที่เดินแบบให้ รสาไม่ยอมออกมาพบ แถมยังให้ ชีวิน ไล่ภคพงษ์กลับไป เค้าไม่รู้ว่าเธอโกรธอะไร แต่ก็ไม่สบายใจเอามากๆ รุ่งขึ้นขณะรสาดูงานที่เรือนหลังเล็ก เธอเห็น พักตร์วิมล (หยก-ธัญยกันต์) กำลังจะตบ!! ปรางทิพย์ รสารีบห้ามแต่กลับโดนพักตร์วิมลจัดการด้วยอีกคน



เรื่องย่อละครตะวันทอแสง ตอนที่ 8 (6 ตุลาคม 2555)
“รัชนี” กันท่า “ภคพงษ์-ปรางทิพย์” “รสา” เดินแบบเครื่องเพชรให้ “ภคพงษ์”


     จำใจให้ ปรางทิพย์ เดินแบบเครื่องเพชรให้ “เถลิงยศจิวเวลลี่” เพราะขัด สุวิทย์ (สุเชาว์) สามีใหม่ไม่ได้ รัชนี (ชฎาพร) กันท่าไม่ให้ ภคพงษ์ เข้าใกล้ลูกสาวเต็มที่ ยิ่งห้ามภคพงษ์ยิ่งสนุกเดินเกมส์แก้แค้นแม่สุดกำลัง ปล่อยให้ รสา ที่มาเดินแบบงานนี้ด้วยสับสน คิดว่าถูกไฮโซสุดหล่อหลอกให้รัก เพราะเธอเห็นภคพงษ์อี๋อ๋อกับปรางทิพย์ออกนอกหน้า



เรื่องย่อละครตะวันทอแสง ตอนที่ 7 (5 ตุลาคม 2555)
“ภคพงษ์-ชีวิน” เปิดศึกชิง “รสา” “วาริช”ขอ “พิมพรรณ” แต่งงาน


     ผิดนัดดินเนอร์กับ รสา (ใหม่-ดาวิกา) เพราะมัวแต่พา ปรางทิพย์ (มิ้งค์-ยูมิโกะ) ไปเที่ยว ชีวิน (แก๊ป-ธนเวทย์) เห็น ภคพงษ์ (โดม) ควงปรางทิพย์จึงรีบโทรรายงานรสา แล้วตามไปปลอบใจต่อที่บ้าน ด้านภคพงษ์พอเสร็จธุระก็ไปหารสาเช่นกัน 2 หนุ่ม เปิดศึกประจันหน้ากัน รสางอนภคพงษ์เลยแกล้งสวีทชีวินประชด ส่วนที่บ้าน จ.ระยอง วาริช (เชน-ณัฐวัฒน์) บุกรีสอร์ท พร้อม (ไพโรจน์) ขอ พิมพรรณ (ออม-สริตา) แต่งงาน พร้อมไม่ยอมจึงเกิดปากเสียงกัน วาริชโพล่งบอกมีอะไรกับพิมพรรณแล้ว ทำเอาพร้อมช็อก!



           


    "เรื่องราวความรักของทั้งคู่กำลังจะเริ่มมีปัญหา เมื่อความแค้นเข้ามาครอบงำจิตใจภคพงษ์ จนลืมความรักที่มีให้แก่รสา"


           เปลี่ยนจาก “คู่กัด” มาเป็น “คู่รัก” ให้คนดูๆ ไปเขินไปยิ้มไป อยู่ดีๆ ไหงสัปดาห์นี้ พี่โดม ถึงทำ น้องใหม่ น้ำตาแตกซะแล้ว!! เมื่อเธอจับได้ว่า ภคพงษ์ (โดม-ปกรณ์ ลัม) ออกลายเจ้าชู้เร่ขายขนมจีบให้ ปรางทิพย์ (มิ้งค์-ยูมิโกะ สุชิยะ) งานนี้ รสา (ใหม่-ดาวิกา) เลือดขึ้นหน้ากัดฟันบอกลา ภคพงษ์ ทั้งน้ำตา “อย่าเห็นความรู้สึกผู้หญิงเป็นแค่ของเล่น”!! พระเอกกลัวจะเสียคนรักรีบยื้อไว้แต่กลับถูกนางเอกตบไปหนึ่งฉาดเต็มๆ ฉากนี้ดูเหมือนจะง่ายแต่กลับยากกว่าที่คิดเมื่อ ใหม่ กลัวจะตบพลาดโดนหน้าหล่อขั้นเทพจริงๆ เข้าให้ ฝ่าย โดม รีบบอก “พลาดก็ไม่เป็นไรอยากให้ตบจริง แฟนคลับพี่เข้าใจ” เอ๊า..แฟนคลับเข้าใจ แล้วแฟนตัวจริงล่ะว่าไงคะ?! พอ ผกก.ปลา-พีรพล สั่งแอ็คชั่น รสา ตบเสียงดังเพี้ยะ! โดนแค่เฉียดๆ ไม่หนำใจ ผู้กำกับปลา จึงต้องถ่ายใหม่ อีกเทคใหม่ยังกล้าๆ กลัวๆ ไม่กล้าตบอยู่ดีจนพี่โดมต้องบอก “ตบมาเลย ไม่ต้องกลัวพี่เจ็บ” ใหม่ยกมือไหว้ขอโทษ “หนูเอาจริงแล้วนะ” พอเริ่มถ่ายอีกครั้งใหม่ตบจนพี่โดมหน้าหัน ครั้งนี้ถูกใจผู้กำกับไปเต็มๆ ส่วนพี่โดมก็แก้มแดงทีเดียว ติดตามได้ใน “ตะวันทอแสง” เสาร์-อาทิตย์ที่ 6-7 ต.ค. นี้ 20.30 น. ช่อง 7




เรื่อง ราวความรักของทั้งคู่ภคพงษ์ และ รสา กำลังจะเริ่มต้นขึ้น ต่างคนต่างค่อยๆ เผยความในใจที่มีต่อกัน เรียกได้ว่าละครตะวันทอแสงกำลังเข้มข้นน่าติดตาม น่าลุ้นไปกับความรักของพระ - นาง ท่านสามารถร่วมลุ้นไปกับเรื่องราวความรักของทั้งคู่ได้ในเรื่องย่อแต่ละตอน ได้ที่นี้จนถึงตอนอวสาน และยังสามารถรับชมละครตะวันทอแสย้อนหลังได้ที่นี้นะจ๊ะ





เรื่องย่อตะวันทอแสง ตอนที่ 6 (5 ตุลาคม 2555 )

รีสอร์ท ของอาพร้อม ขาดพ่อครัว ภคพงษ์ อาสาช่วยเอง เค้าทำอาหารได้คล่องแคล้ว ราวกับเคยเป็นกุ๊กมาก่อน ลูกค้าในร้านต่างชื่นชม รสา ตะลึง! เมื่อเห็นฝีมือทำอาหารสุดยอดของคุณหนู ทุกคนแทบไม่เชื่อสายตา รสาแอบปลื้มในน้ำใจของภคพงษ์อยู่เนืองๆ ทั้งคู่คุย และสนิทกันนมากขึ้น ต่างคนต่างเห็นมุมดีๆ ของแต่ละคน หลังรสากลับกรุงเทพฯ วาริช หลอกพิมไปมอมยาที่บ้านเช่า ก่อนจะปล้ำ จนเธอตกเป็นของเค้า และแล้วเรื่องราวที่แสนจะวุ่นวายก็กำลังจะบังเกิดขึ้นเมื่อภคพงษ์ต้องเผชิญ หน้ากับแม่แท้ๆ และน้องสาวต่างมารดาอย่างปรางทิพย์ ภคพงษ์ต้องการแก้แค้นแม่ตัวเอง ทำตัวเงียบขรึม ฟื้นความรู้สึกที่มีต่อรสา


เรื่องย่อตะวันทอแสง ตอนที่ 5 (29 กันยายน 2555 )
ที่ ชายทะเลอันแสนมีความสุขนั้น   “ภคพงษ์-รสา” แฮปปี้จับคู่เล่นขี่ม้าส่งเมือง โดยภคพงษ์-รสา ได้อยู่ฝ่ายเดียวกัน ส่วน พิม-ห้าว อยู่อีกฝ่ายหนึ่งทั้ง 2 ฝ่ายต่างแข่งขันกันอย่างเอาเป็นเอาตายสุดท้ายภคพงษ์-รสา ก็เป็นฝ่ายชนะ พอกลับถึงรีสอร์ท“รสา-ห้าว” คิดว่า “พิม” จะฆ่าตัวตาย อยู่ๆ พิม ก็หายออกจากบ้าน รสา-ห้าว รีบตามหากลัวเพื่อนอกหักคิดสั้นฆ่าตัวตาย ภคพงษ์ เห็นความมีน้ำใจ และรักเพื่อนของรสาแล้วรู้สึกดี จึงช่วยตามหาพิมอีกแรง จนเจอเธอกำลังเดินลงทะเล ทุกคนตกใจมากห้าวได้สติรีบวิ่งไปอุ้มน้องสาวขึ้นฝั่ง พิมไม่ได้คิดสั้นแต่กำลังจะเล่นน้ำ เมื่อเคลียร์คัทชัดเจนพิมนึกสนุกชวนทุกคนเล่นขี่ม้าส่งเมือง โดยให้จับไม้สั้นไม้ยาวแบ่งคู่ ตามคาดภคพงษ์คู่รสา ส่วนห้าวก็เป็นม้าให้พิมขี่หลัง ภคพงษ์ยิ้มอย่างมีความสุขแบบบอกไม่ถูก


เรื่องย่อตะวันทอแสง ตอนที่ 4 (28 กันยายน 2555 )
เรื่องราวความรักของพระ- นาง ทั้งคู่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว โดยทั้งคู่เริ่มมีความรู้สึกดีๆ ต่อกัน “ภคพงษ์” หนีสาวๆ ไปบ้าน “รสา” “วาริช” เจ้าชู้จน “พิมพรรณ” จับได้และขอเลิก เบื่อสาวๆ ตามตื๊อ ภคพงษ์ (โดม-ปกรณ์) ชิ่งหนีขึ้นรถไประยองกับ รสา (ใหม่-ดาวิกา) เค้ามีความสุขที่ได้แกล้งเธอตลอดทาง โดยภคพงษ์ไม่มีเงินติดตัวไปแม้อต่บาทเดียว แถมยังไม่ได้เอาเสื้อผ้าไปอีกด้วย จึงเกิดเรื่องราวน่ารักๆ กลางตลาด พอถึงรีสอร์ททุกคนรอต้อนพร้อมหน้า ห้าว (บิ๊ก-ทองภูมิ) ขัดใจที่ภคพงษ์มาด้วย หาเรื่องพูดแขวะแขกจน พร้อม (ไพโรจน์) กับ วิมล (รสรินทร์) ต้องปราม ในตอนนี้มีฉากที่เรียกได้ว่าเป็นฉากโรแมนติกได้พอสมควรเมื่อภคพงษ์และรสา ไปกินข้าวริมชายทะเลโดยการเดินทางไปนั้นภคพงษ์ได้ซ่อนมอเตอร์ไซด์รสาไปด้วยความน่ารัก หยอกล้อกันไปน่าเอ็นดู ส่วน พิมพรรณ (ออม-สริตา) จับได้ว่าวาริชเป็นคนเจ้าชู้ จึงปรับทุกข์เรื่องความเจ้าชู้ของ วาริช (เชน-ณัฐวัฒน์) กับรสา สุดท้ายยอมตัดใจบอกเลิก กับแฟนหนุ่ม แต่วาริชไม่ยอมขอโอกาสแก้ตัวใหม่

















Click here to see a large version

บทประพันธ์ของ : ปิยะพร ศักดิ์เกษม
บทโทรทัศน์ : ณัฐิยา ศิรกรวิไล
กำกับการแสดงโดย : พีรพล เธียรเจริญ
สร้างสรรค์โดย : อรพรรณ วัชรพล (บริษัท โพลีพลัส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด)
ออกอากาศทาง : ช่อง 7

เรื่องย่อตะวันทอแสง 


“พลังแห่งความรักอันยิ่งใหญ่ เปิดหัวใจที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง ได้พบกับแสงสว่าง”

     ภคพงษ์ (โดม-ปกรณ์ ลัม) ผู้ชายสมบูรณ์แบบทั้งรูปร่างหน้าตาฐานะ เพราะ พรต (ทนงศักดิ์ ศุภการ) ผู้เป็นพ่อทิ้งธุรกิจจิวเวลรี่ข้ามชาติไว้ให้ ชีวิตภคพงษ์มีทุกอย่าง..ยกเว้น “ความรัก” เขาไม่คิดว่าโลกนี้มีรักจริง เพราะฝังใจที่ รัชนี (ชฎาพร รัตนากร) แม่ทิ้งพ่อไปตั้งแต่เขา 5 ขวบ ความเสียใจทำให้พรตโหมงานหนักได้ 2 ปี ก็เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจ แม่กลับมาวันเปิดพินัยกรรม และหายไปอีกเมื่อรู้ว่าไม่ได้มรดก ไม่นาน เผด็จ (รอง เค้ามูลคดี) ทนายส่วนตัว และเพื่อนรักของพรต ส่งภคพงษ์ไปเรียนต่อที่อังกฤษ ทำให้เขาเติบโตอย่างโดดเดี่ยว ปิดใจไม่รักใครได้อีก

     ต่างกับ รสา (ใหม่-ดาวิกา โฮร์เน่) ที่กำพร้าพ่อ-แม่ตั้งแต่เด็ก พร้อม (ไพโรจน์ ใจสิงห์) กับ วิมล (รสรินทร์ จันทรา) เพื่อนรักของพ่อเธอ รับอุปการะรสาดีเหมือน พิมพรรณ (พีรนุช โคกระบินทร์) ลูกสาวแท้ๆ เด็กทั้งคู่รักผูกพันกันมาก รสาจึง “ไม่ขาดความรัก”

     ตอนรสาเรียนมหาวิทยาลัยที่กรุงเทพฯ ก็มี ป้าอาภรณ์ พี่สาวแม่ดูแล เธอใช้วิชามัณฑนศิลป์ที่เรียนมาดัดแปลงบ้านเก่าของป้าให้เป็นบูธีคโฮเต็ลสุด เก๋ สร้างรายได้ให้ป้าอีกทาง ความจิตใจดี และมีน้ำใจทำให้รสาเป็นที่รักของทุกคน รวมถึง ชีวิน (แก๊ป-ธนเวทย์ สิริวัฒน์ธนกุล) เพื่อนสนิทที่แอบรักเธอตั้งแต่ปี 1 พอเรียนจบทั้งคู่ทำงานกับ พิทยา (เกริก ชิลเล่อร์) รุ่นพี่ปากจัดที่มหาวิทยาลัย ผลงานรสาโดดเด่นเข้าตาภคพงษ์ จากที่เธอตกแต่งโรงแรมแห่งหนึ่ง จึงจ้างรสาบูรณะบ้านเก่าที่ทิ้งร้างร่วม 20 ปี

     แต่การพบกันครั้งแรกโดยบังเอิญของภคพงษ์กับรสาไม่ดีนัก แค่อุบัติเหตุเล็กๆ กลายเป็นสงครามฝีปาก เพราะทั้งคู่ไม่ยอมกัน ภคพงษ์สะดุดความสวยไม่ยอมคนของรสา แต่เธอฝังใจความหยิ่ง และเอาแต่ใจของเค้า ถึงขั้นสาปส่งไม่ขอเจอผู้ชายคนนี้อีก แต่เคราะห์ซ้ำกรรมซัด..พิทยาส่งรสาทำงานให้ภคพงษ์ในฐานะ ลูกค้าคนสำคัญ รสาอึ้ง! แต่ภคพงษ์สะใจที่ได้เอาคืน ซึ่งคิดผิดเพราะรสาไม่ตามใจลูกค้าแบบไม่มีเหตุผล ยิ่งขัดใจภคพงษ์ยิ่งเอาชนะ ทุกครั้งที่เจอจึงเหมือนสงครามย่อมๆ ปวดหัวกับภคพงษ์ไม่พอ ยังต้องทนความจุ้นจ้านของสาวๆ ของเค้าด้วย โดยเฉพาะ พักตร์พิมล (หยก-ธัญยกันต์ ธนกิตติ์ธนานนท์) นางเอกละครที่คิดว่า (ตัวเอง) ดังมาก พอๆ กับ ยูโฮะ (อ้อม ดาวกระจาย) นักร้องเกิร์ลแกงค์เลียนแบบเกาหลี 2 สาว ก้าวก่ายงานรสาจนถูกเหวี่ยงใส่ ภคพงษ์ถูกใจที่กำจัดสาวๆ พวกนี้ได้ ผิดกับรสาที่ภคพงษ์เป็นฝ่ายยอม (แบบมีฟอร์ม) เสมอ จน สายใจ (มี้-พิสมัย วิไลศักดิ์) แม่นมคนเก่าคนแก่แอบเชียร์ให้ทั้งคู่ปิ๊ง! กัน รสาก็แปลกใจที่ภคพงษ์ยอมเธอ ทั้งที่เค้าไม่ยอมใคร แต่รสาพยายามไม่หวั่นไหว หรือคิดว่าตัวเองเป็นคนพิเศษ แม้ภคพงษ์จะชอบให้เธอมาหาโดยเอาเรื่องงานบังหน้า ภคพงษ์เองก็มีความสุขเวลาอยู่กับรสา เพราะเธอทำให้ยิ้ม หัวเราะ และ ไม่ง่าย เหมือนผู้หญิงคนอื่น ความสัมพันธ์ของทั้งคู่พัฒนารวดเร็วจนชีวินเป็นห่วงเลยดูแลรสาออกนอกหน้า เพราะไม่อยากให้เธอหลงเสน่ห์ภคพงษ์ จนภคพงษ์เข้าใจผิดคิดว่าทั้งคู่เป็นแฟนกัน
     ต่อมารสาไปหาพิมพรรณต่างจังหวัด ภคพงษ์ขับรถให้เพราะจะหลบสาวๆ ที่ตามจิก ระหว่างทางความน่ารักของรสาทำให้ภคพงษ์มีความสุข เธอก็เห็นมุมอ่อนโยนของผู้ชายเอาแต่ใจ เมื่อถึงที่หมาย ทุกคนแปลกใจที่รสาพาผู้ชายอื่นที่ไม่ใช่ชีวินมา ทุกคนเหมาว่าทั้งคู่เป็นแฟนกันโดยไม่ถาม รสาอายแก้ตัวพัลวัน และไล่ภคพงษ์กลับ แต่เค้าอยู่ต่อจนรู้ว่ารสาเป็นที่รักของทุกคนมาก ทำให้ภคพงษ์สัมผัสความอบอุ่นนี้ไปด้วย ก่อนกลับภคพงษ์ขอบคุณรสาอ่อนโยนจนเธอใจเต้นแรง

     ที่รสามาหาพิมพรรณครั้งนี้ เพราะกลัวเพื่อนรักเธอจะโดน วาริช (เชน-ณัฐวัฒน์ เปล่งศิริวัธน์) แฟนใหม่หลอก เพราะวาริชเคยทำผู้หญิงท้องแล้วทิ้ง แถมปลอกลอกเกือบหมดตัว ทุกคนเตือนพิมพรรณแต่เธอหลงคารมแฟนหนุ่มคอยแก้ตัวแทนเสมอ รสาจึงเป็นคนสุดท้ายที่จะเตือนสติพิมพรรณได้ ทันทีที่ รสาเจอวาริชก็รู้ทันทีว่าไม่มาดีแน่ พิมพรรณตัดพ้อกับรสาว่าแม้วาริชจะไม่ดีเลิศแต่ก็ดีกว่าที่ต้องอยู่ คนเดียว รสาทั้งสงสาร และเป็นห่วงพิมพรรณ จึงเอาเรื่องนี้มาปรึกษาชีวินจนสบายใจขึ้น รสากอดขอบใจชีวินบังเอิญภคพงษ์เห็นเข้า เค้าหึงรสาไม่รู้ตัวกันท่าไม่ให้เธออยู่ใกล้ชีวิน ทำให้ชีวินไม่พอใจ และสงสัยว่าภคพงษ์มีใจให้รสา เพราะความสนิทของทั้งคู่ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ขนาด พิทยา เผด็จ สายใจ ป้าอาภรณ์ พักตร์พิมล และยูโฮะ ก็เห็นด้วย 2 สาวแสบจึงสกัดดาวรุ่งไม่ให้ภคพงษ์อยู่ใกล้รสา

     ขณะชีวิตรสาวุ่นวายกับภคพงษ์ ชีวิตพิมพรรณก็เจออุปสรรคใหญ่ เมื่อได้ข่าววาริชควงนักเรียนในชั้นเที่ยวสองต่อสอง พิมพรรณสติแตกโทร.ฟูมฟายให้รสาฟัง รสารีบไปหาพิมพรรณทันที ขนาดภคพงษ์ติดรถไปเธอยังไม่มีอารมณ์ทะเลาะด้วย ช่วงเดินทางรสาเล่าเรื่องพิมพรรณให้ภคพงษ์ฟัง เค้าซาบซึ้งน้ำใจที่รสาขับรถมาไกลเพื่อปลอบเพื่อน เมื่อถึงบ้านพิมพรรณระบายความอัดอั้นในใจ และบอกรสาว่าอยาก เลิก! กับวาริช แต่เค้าตามตื้อขอแก้ตัวใหม่ รสาพาพิมพรรณไปขับเรือเล่นภคพงษ์ขอไปด้วย ระหว่างล่องเรือเพลินๆ พิมพรรณเห็นวาริชพลอดรักกับเด็กสาวตามข่าวลือถึงกับช็อค! ตัดสินใจเลิกกับวาริชเด็ดขาด ทุกคนโล่งใจพากันขอบใจรสาที่คอยช่วยเหลือ

     จากเหตุการณ์ต่างๆ ภคพงษ์เริ่มยอมรับรสาที่ไม่เหมือนใคร เปรียบกับหนังสือที่ทำให้ตื่นเต้น และเป็นสุขทุกครั้งที่อ่าน เค้าเผลอเผยความในใจเป็นนัยยะว่าเธอ คือ คนพิเศษ แม้ไม่โจ่งแจ้งแต่รสาก็ใจสั่นสุดๆ ภคพงษ์หอบความอิ่มใจกลับบ้าน แต่ความสุขอยู่ไม่นานเมื่อรู้ข่าว คุณหญิงรัชนี (ชฎาพร) แม่ที่ทิ้งเค้าไป กลับจากเมืองนอกพร้อม ปรางทิพย์ (มิ้นท์-ยูมิโกะ สุชิยะ) ลูกสาวคนใหม่ ความเจ็บปวดในอดีตที่แม่ตัดเยื่อใยเค้ากับพ่อก้องในหัวใจ จนกลายเป็นความแค้น

     เพราะตอนนี้รัชนีแต่งงานมีครอบครัวใหม่กับ สุวิทย์ (สุเชาว์ พงษ์วิไล) นักธุรกิจที่ผันตัวเล่นการเมืองจนได้เป็นรัฐมนตรี สุวิทย์รู้จักภคพงษ์ในฐานะนักค้าจิวเวอรี่รุ่นใหม่ไฟแรง ทุกครั้งที่พบกัน ภคพงษ์แอบถามถึงรัชนีโดยไม่บอกว่าตัวเองเป็นลูกอีกคน ถึงรู้ว่าสุวิทย์ไม่รู้อดีตเมียตัวเองเลย ทำให้ ภคพงษ์แค้นแม่มากขึ้น เมื่อพบกันภคพงษ์แกล้งแนะนำตัวกับรัชนี เธอทำไม่รู้จักเชิ่ดใส่ลูกอีกต่างหาก แต่พอแยกกันรัชนีเสียใจถึงกับทรุด เพราะอดีตที่เคยวิ่งหนีตามเธอทันจนได้ ความเกลียดชังแม่ครอบงำ ภคพงษ์ ต่างกับหัวใจรสาที่เต็มไปด้วยสีชมพู ชีวินเป็นห่วงกลัวภคพงษ์ทำรสาเสียใจ แต่เธอกลับบอกว่าเค้าเป็นคนดี

     ภคพงษ์เริ่มการแก้แค้นเลือดเย็น อยากให้รัชนีรู้ว่า “การเฝ้ามองคนรักเป็นทุกข์ เจ็บปวดทรมานแค่ไหน?” เหมือนที่พ่อเค้าตรอมใจตาย!! ภคพงษ์แกล้งตีสนิทใช้ปรางทิพย์เป็นเครื่องมือ เพราะรู้ว่าเธอปลื้มเค้าอยู่ ภคพงษ์เชิญปรางทิพย์เป็นนางแบบแสดงเครื่องเพชรชุดใหม่ของบริษัท รัชนีรีบปฏิเสธแต่สุวิทย์อนุญาต เพราะอยากได้ภคพงษ์เป็นลูกเขย รัชนีจำใจยอมสามีด้วยความร้อนใจ

     รสาเห็นความผิดปกติของภคพงษ์ เพราะเค้าขรึม และเก็บตัวเงียบ แต่เผด็จรู้เหตุผลที่เปลี่ยนไปเพราะรัชนี เผด็จเตือนสติภคพงษ์ไม่ต้องการให้ถลำตัวแก้แค้น จึงชวนรสามาเป็นนางแบบอีกคนจะได้ช่วยกันดูแลภคพงษ์ เพราะเผด็จเห็นว่าเธอเป็นคนเดียวที่จะให้สติภคพงษ์ได้ การเดินแบบของรสาทำให้ภคพงษ์ลำบากใจ เพราะไม่อยากให้เธอเห็นด้านมืดตัวเอง ก่อนเริ่มงานรสาเห็นภคพงษ์หว่านเสน่ห์ใส่ปรางทิพย์ เธอจุกอึ้ง! จนไม่มีสติขึ้นเวที ชีวินเข้าใจรสา และบอกให้สู้ความจริง ทำให้เธอยอมเดินแบบ และทำได้ดีจนปรางทิพย์ชื่นชม หลังงานรสาเย็นชาหลบหน้าภคพงษ์ พิทยาหวังดีสืบประวัติปรางทิพย์กะให้รสากำจัดจุดอ่อนคู่แข่ง แต่กลับทำให้รสาตัดใจจากภคพงษ์

     แม้รัชนีห้าม..แต่ปรางทิพย์ยังเจอภคพงษ์บ่อยๆ สายใจไม่สบายใจเมื่อรู้ว่าคู่ควงคนใหม่คุณหนูเป็นลูกสาวรัชนี แล้วยังทำให้รสาห่างเหินกับภคพงษ์ขึ้นเรื่อยๆ ซ้ำร้ายพักตร์พิมล-ยูโฮะก็ตามอาละวาดปรางทิพย์ถึงที่ โชคดีที่รสาช่วยปรางทิพย์ไว้ทัน ทำให้สาวน้อยประทับใจถึงกับขอเป็นน้องสาวรสา เมื่อภคพงษ์รู้เรื่องตัดสัมพันธ์ยูโฮะ และพักตร์พิมลทันที ส่วนรสาทำเฉยที่ภคพงษ์มาขอบคุณเรื่องปรางทิพย์ เค้าทนไม่ได้จึงบอกให้เธอรอแล้วจะกลับมา รสาฉุกคิดด้วยความแปลกใจ จึงสืบรู้ความจริงจากเผด็จเธอไม่เห็นด้วยกับการแก้แค้นของภคพงษ์

     ส่วนพักตร์พิมลแก้แค้นด้วยการส่งข่าวใส่ร้ายปรางทิพย์ จนรัชนีต้องกักบริเวณลูกสาวไม่ให้ยุ่งกับภคพงษ์ แต่ปรางทิพย์ไม่เชื่อหนีไปหาเค้าจนได้ เข้าทางภคพงษ์ขอหมั้นปรางทิพย์ทั้งที่รัชนีไม่เห็นด้วย ด้านสายใจกับเผด็จก็ขอร้องให้คุณหนูเปลี่ยนใจ แต่เค้าไม่ฟังต้องการบีบให้รัชนีบอกความจริงกับทุกคนถึงจะยกเลิกการหมั้น ส่วนชีวินคิดว่ารสาเสียใจกับข่าวนี้ ซึ่งจริงๆ เธอเป็นห่วงทั้งคู่ เผด็จขอร้องให้รสาหยุดคุณหนู โดยห้ามบอกว่ารู้เรื่องแม่ภคพงษ์แล้ว รัชนีสั่งให้ภคพงษ์หยุดด้วยถ้อยคำรุนแรง ยิ่งทำให้เค้าโกรธ และยื่นคำขาดให้รัชนีประกาศว่า เค้าเป็นลูกชายของเธอ!!

     ปรางทิพย์ปรึกษาเรื่องงานหมั้นกับรสาด้วยความดีใจ รสาตัดสินใจบอกภคพงษ์ให้ยกเลิกการหมั้นทำให้เค้าพลั้งปากว่าเธอ รสาบอบช้ำกับคำพูดของภคพงษ์ และคิดว่าเค้าไม่ใช่คนดีอย่างที่ชีวินบอก เธอหนีไปพักใจที่ระยองแต่กลับเจอปัญหาหนักกว่าเดิม เพราะพิมพรรณหนีไปอยู่กับวาริช และจะแต่งงานกัน รสาสืบหาความจริงถึงรู้ว่าพิมพรรณถูกวาริชหลอกไปข่มขืนแล้วบังคับให้แต่งงาน ด้วย ถ้าไม่ยอมจะประจานพิมพรรณจึงไม่กล้าบอกพ่อ-แม่ และขอร้องให้รสาเก็บเรื่องนี้เป็นความลับเพียงคนเดียว เธอยอมถูกพ่อตัดออกจากครอบครัวมาลำบากกับวาริช รสาให้พิมพรรณสู้เธอจะเกลี้ยกล่อมพ่อพร้อมเอง แต่พร้อมยืนยันถ้าพิมพรรณไม่เลิกกับวาริชก็ไม่รับเป็นลูกอีก เธอเปลี่ยนแปลงทิฐิของใครไม่ได้จริงๆ

     ถึงเวลาที่รสาต้องกลับมาสะสางงานบ้านภคพงษ์ เธอพาชีวินไปเป็นเพื่อนเพื่อรีบทำงานให้เสร็จจะได้เลิกยุ่งกับภคพงษ์ซักที รสาโหมงานหนักจนเป็นลมภคพงษ์รีบพาไปหาหมอ และดูแลเธอที่บ้านทั้งคืน ความสนิทสนมของรสากับภคพงษ์ทำให้ปรางทิพย์สงสัย ภคพงษ์หวั่นไหวอยากเลิกแผนร้ายมารักกับรสา แต่ความแค้นแน่นอกทำให้เค้ายอมแพ้แม่ไม่ได้ สุดท้ายรัชนีต้องประกาศยกเลิกงานหมั้นทั้งที่สามีกับลูกสาวไม่พอใจ ปรางทิพย์ร้องไห้ฟูมฟายหนีไปหาภคพงษ์ เค้าสงสารยอมให้เธอพักที่บ้าน ภคพงษ์เกลียดความเห็นแก่ตัวของแม่เป็นทวีคูณ รัชนีรีบมาหาลูกสาว และยอมคุกเข่าขอร้องให้ภคพงษ์ปล่อยปรางทิพย์ แต่ภคพงษ์ต้องการให้แม่บอกเรื่องจริงกับทุกคน ภาพอดีตที่พรตเคยคุกเข่าขอร้องให้รัชนีอยู่เพื่อลูกแต่เธอไม่สน เหมือนแววตาภคพงษ์ที่มองรัชนี้อยู่ตอนนี้

     ขณะแม่-ลูกระเบิดโทสะใส่กันรสาเห็นเหตุการณ์พอดี เธอขอร้องให้ภคพงษ์เลิกแก้แค้นเพราะรู้เรื่องทุกอย่างหมดแล้ว แต่ภคพงษ์รั้นจะทำรสาผิดหวังถึงกับบอก “เกลียดเขา!!” ภคพงษ์ตามไปเคลียร์กับรสารัชนีรีบพาลูกสาวกลับ แต่ปรางทิพย์ไม่ยอมจนกว่าจะได้ แต่งงาน รัชนีจำใจยอมให้ลูกแต่งงานฟ้าแล่บ รสา และทุกคนในบริษัทถูกเชิญไปร่วมงาน ภคพงษ์ตะลึง! รสาที่สวยสง่าในชุดราตรี เธอควงชีวินที่หล่อเท่ห์สมกันเข้างาน ภคพงษ์หึงจนปรางทิพย์รู้สึก เค้าตามรสากับชีวินไปเรือนขาว และเห็นรสาขอชีวินแต่งงาน ชีวินดีใจกอด-หอมรสาพร้อมสัญญาจะดูแลเธออย่างดี ทันทีที่ชีวินไปบอกข่าวดีกับทุกคนภคพงษ์มาต่อว่าไม่ให้รสาแต่งานกับคนอื่น เค้าหึงกอดจูบ!! และสารภาพรักกับเธอ กำแพงทิฐิพังเมื่อทั้งคู่ทำในสิ่งที่ปรารถนา

     หลังค่ำคืนแสนหวานรสาได้รับข่าวร้ายพิมพรรณฆ่าตัวตาย เธอกลับไปร่วมงานศพ และโทษตัวเองไม่ดูแลพิมพรรณ ส่วนวาริชก็รับกรรมโดนพ่อกิ๊กใหม่ไล่ล่าหนีหัวซุกหัวซุน การจากไปของพิมพรรณทำให้รสาได้สติ ไม่เอาตัวเองผูกติดกับภคพงษ์จนลืมใส่ใจคนรอบข้าง รสาลาออกจากงานกลับมาดูแลพร้อมกับวิมล ชีวินย้ำเรื่องแต่งงานรสายืนยันคำเดิมแต่ไม่ทำให้ชีวินดีใจ รู้เต็มอกที่รสาแต่งงานเพื่อจะหนีภคพงษ์

     ตั้งแต่รสาหายหน้าไปภคพงษ์ถึงรู้ใจตัวเองว่าขาดเธอไม่ได้ เค้ายกเลิกการแต่งงานกับปรางทิพย์ เธอช็อค! ภคพงษ์โยนให้ถามเหตุผลรัชนีเอง ปรางทิพย์จะฆ่าตัวตายรัชนีถึงยอมบอกความจริงในอดีต โดยไม่รู้ว่าสุวิทย์ได้ยิน เค้าทนอยู่กับคนโกหกไม่ได้ ถึงกับขอหย่าขาดจากรัชนี วูบแรกปรางทิพย์โกรธแม่มาก แต่เมื่อได้สติเธอจึงเข้าใจว่ารัชนีห่วงลูกมากถึงกล้าบอกเรื่องเลวร้ายตัว เอง ปรางทิพย์ให้อภัย และไปอยู่เมืองนอกกับรัชนีหลังหย่ากับสุวิทย์

     ภคพงษ์ตามไปขอให้รสาเปลี่ยนใจมารักกันอีกครั้งถึงระยอง แต่ไม่ทันพูดอะไรรสาบอกให้เค้าไปจากชีวิตเธอ และบอกหนักแน่นว่าต้องการแต่งงานกับชีวินคนเดียว ภคพงษ์กลับทั้งที่ยังไม่ได้บอกรสาว่าเลิกการแก้แค้นแล้ว ความผิดหวังทำให้ผู้ชายเนี้ยบๆ อย่างภคพงษ์ปล่อยเนื้อปล่อยตัวดื่มหนักทุกวัน สายใจกับเผด็จเป็นห่วงคุณหนูแต่ไม่กล้าทำอะไรได้แต่เฝ้าดูแลห่างๆ ภคพงษ์โกรธตัวเองที่ปล่อยให้ความเกลียดชังครอบงำ จนต้องสูญเสียรสาผู้หญิงที่เค้ารักที่สุดไป หากหลังม่านหมอกแห่งความเกลียดชัง..แก้แค้นจางหาย แสงสว่างแห่ง รักแท้ จะทอแสงงดงามได้อีกหรือไม่?! ตามชมละคร “ตะวันทอแสง” ค่ายโพลีพลัส ออกอากาศทาง : ช่อง 7



รายชื่อนักแสดง
1. ปกรณ์ ลัม รับบท ภคพงษ์
2. ดาวิกา โฮร์เน่ รับบท รสา
3. ธัญยกันต์ ธนกิตติ์ธนานนท์ รับบท พักตร์พิมล
4. ธนเวทย์ สิริวัฒน์ธนกุล รับบท ชีวิน
5. ชฎาพร รัตนากร รับบท รัชนี
6. ณัฐวัฒน์ เปล่งศิริวัธน์ รับบท วาริช
7. ยูมิโกะ สุชิยะ รับบท ปรางทิพย์
8. พีรนุช โคกระบินทร์ รับบท พิมพรรณ
9. พิศมัย วิไลศักดิ์ รับบท สายใจ
10. รอง เค้ามูลคดี รับบท เผด็จ
11. ไพโรจน์ ใจสิงห์ รับบท พร้อม
12. รสรินทร์ จันทรา รับบท วิมล
13. สุเชาว์ พงษ์วิไล รับบท สุวิทย์
14. เกริก ชิลเล่อร์ รับบท พิทยา
15. นฤมล สิทธิเม่ง รับบท ปุยนุ่น
16. บอล เชิญยิ้ม รับบท เปลี่ยน
17. ธัญญา รัตนมาลากุล รับบท คัพเค้ก
18. ทนงศักดิ์ ศุภการ รับบท พรต

ลักษณะตัวละคร “ตะวันทอแสง”

1. ภคพงษ์ เถลิงยศ (ภัค) รับบทโดย ปกรณ์ ลัม
หนุ่มหล่อเนี๊ยบเจ้าของบริษัทส่งออกจิวเวลรี่ชั้นนำของประเทศไทย พูดน้อย เจ้าทิฐิ ครอบครัวแตกสาแหรกขาด เพราะเห็นแม่ทิ้งพ่อไปตั้งแต่เล็กจนพ่อตรอมใจตาย เลยไม่เชื่อเรื่องความรัก มองผู้หญิงเป็นของเล่น กระทั่งมารู้จัก รสา (ใหม่) ผู้หญิงที่ทำให้เค้ารู้จัก “ความรักที่แท้จริง”

2. รสา เรืองอรุณรอง (รส) รับบทโดย ดาวิกา โฮร์เน่
มัณฑนากรสาว ฉลาด มีน้ำใจ เชื่อมั่นในตัวเอง เธอกำพร้าตั้งแต่เล็ก โชคดีได้เพื่อนสนิทของพ่อดูแล ภายนอกดูเป็นคนสบายๆ แต่จริงๆ มุ่งมั่น เด็ดเดี่ยว ไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ ด้วยความที่เป็นคนมองโลกแง่ดี จึงเป็นที่หมายปองของหนุ่มๆ โดยเฉพาะ ภคพงษ์ (โดม) ที่ตกหลุมรักเธออย่างจัง

3. พักตร์พิมล พาเวลล์ (แพต) รับบทโดย ธัญยกันต์ ธนกิตติ์ธนานนท์
นางเอกเซ็กซี่ ขี้วีน มีแต่ข่าวฉาว เธอมารยาสารพัดเพื่อจับ ภคพงษ์ (โดม) ต่อหน้าคนอื่นเป็นนางเอกแสนดี พอลับหลังกลายเป็นนางมารร้ายคอยกำจัดผู้หญิงที่เข้ามาเกาะแกะภคพงษ์

4. ชีวิน ภักดิ์ดำรง (วิน) รับบทโดย ธนเวทย์ สิริวัฒน์ธนกุล
ภูมิสถาปัตย์หนุ่มอารมณ์ดี เพื่อนสนิท รสา (ใหม่) ชีวินเป็นคนเรียบง่าย รักความถูกต้อง พร้อมต่อสู้หากคนที่รักถูกรังแก เค้าแอบรักรสาแต่ไม่กล้าบอกเพราะกลัวเสียเพื่อน กระทั่งภคพงษ์ก้าวเข้ามาในชีวิตรสา เค้าจึงต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อไม่ให้เสียเธอไป

5. รัชนี วงศ์เธียรสถิตย์ รับบทโดย ชฎาพร รัตนากร
แม่ของภคพงษ์ และปรางทิพย์ สวย สง่า เจ้ายศเจ้าอย่าง ทะเยอทะยาน ไม่เคยยอมแพ้ เป็นผู้หญิงเก่งทำงานมากมายให้สังคม แต่ลึกๆ แล้วมีปมที่เคยทิ้งภคพงษ์ และสามีเก่า เธอจึงวิ่งหนีอดีตมาตลอดชีวิต

6. วาริช แสนดี (วา) รับบทโดย ณัฐวัฒน์ เปล่งศิริวัธน์
หนุ่มกะล่อน ปากหวาน เอาใจเก่ง วาริชมีคดีทำผู้หญิงท้องแล้วทิ้ง แถมหลอกเงินก้อนโตก่อนหนีมาอยู่ระยอง เพื่อความอยู่รอดวาริชต้องรีบหาเหยื่อรายใหม่ก่อนเงินหมด และเหยื่อรายนั้นก็ คือ พิมพรรณ (ตูน-พีรนุช)

7. ปรางทิพย์ วงศ์เธียรสถิตย์ (ปรางค์) รับบทโดย ยูมิโกะ สุชิยะ
น้องสาวต่างพ่อของภคพงษ์ สวยน่ารัก ชอบออกแบบเสื้อผ้า ถูกเลี้ยงแบบไข่ในหิน อาจดูเป็นคนหัวอ่อน แต่จริงๆ แอบมีความดื้อซ่อนอยู่ ปรางค์ทิพย์มีความสุขทุกครั้งที่อยู่ใกล้ภคพงษ์ จนคิดว่าเป็น “ความรัก”

8. พิมพรรณ เทียบศีล (พิม) รับบทโดย พีรนุช โคกระบินทร์
ลูกสาวพร้อม และวิมล เป็นเพื่อนรักของรสา เพราะทั้งคู่ถูกเลี้ยงมาด้วยกัน พิมพรรณหัวอ่อนไม่ทันคน ขี้เกรงใจ และไม่เคยมีแฟน พอเจอ วาริช (เชน) ปากหวานช่างเอาใจ ทำให้เธอคิดว่าเขาคือผู้ชายที่รอคอย

9. สายใจ รับบทโดย พิศมัย วิไลศักดิ์
แม่นมของภคพงษ์ จิตใจอ่อนโยน รัก และสงสารภคพงษ์ ต้องการเห็นเค้าได้ผู้หญิงดีๆ จะได้ไม่ต้องเสียใจเหมือนพ่อ สายใจถูกชะตากับรสา คอยชงให้โดนใจคุณหนูตลอดเวลา

10. เผด็จ ดำเกิง (เด็จ) รับบทโดย รอง เค้ามูลคดี
ทนายความประจำตระกูลภคพงษ์ พูดน้อยสุขุม รอบคอบ แต่ใจกว้าง มีความซื่อสัตย์อย่างหาที่เปรียบไม่ได้

11. พร้อม เทียบศีล รับบทโดย ไพโรจน์ ใจสิงห์
พ่อของพิมพรรณ และรับอุปการะรสาตั้งแต่เด็ก พร้อมเป็นคนใจนักเลง เจ้าทิฐิ เป็นเหตุทำให้ต้องสูญเสียลูกสาวที่รัก

12. วิมล เทียบศีล รับบทโดย รสรินทร์ จันทรา
แม่ของพิมพรรณ ธรรมะธรรมโม พูดจาอ่อนหวานต่างกับพ่อพร้อม วิมลประคบประหงมพิมพรรณมาก จนทำให้ลูกสาวกลายเป็นเด็กอ่อนต่อโลก

13. สุวิทย์ วงศ์เธียรสถิต รับบทโดย สุเชาว์ พงษ์วิไล
สามีใหม่ของรัชนี และเป็นพ่อของปรางทิพย์ สุวิทย์เป็นนักธุรกิจที่ผันตัวมาเล่นการเมือง ถือหน้าตาชื่อเสียงตัวเองเป็นหลัก เสียเงินไม่ว่า..เสียหน้าไม่ได้

14. พิทยา พิศเพลิน (พิทตี้) รับบทโดย เกริก ชิลเล่อร์
สถาปนิกเจ้าของบริษัท “ลงหลักปักฐานอาร์คิเทค” ช่างประชดประชัน กัดๆ จิกๆ ไหวพริบดีเลิศ พิทยาไม่ชอบบังคับใคร ปกครองลูกน้องแบบประชาธิปไตย เค้าเป็นรุ่นพี่ และเจ้านายของ รสา (ใหม่) กับ ชีวิน (แก๊ป)

15. ปุยนุ่น รับบทโดย นฤมล สิทธิเม่ง
คนใช้ในบ้านภคพงษ์ ชอบเม้าท์ บ้าดารา ชอบตีซี้หลอกเงินพักตร์วิมลกับ ยูโฮะ แต่จริงๆ แอบเชียร์รสาสุดใจ

16. เปลี่ยน รับบทโดย บอล เชิญยิ้ม
คนขับรถ คนสวน และเป็นลูกไล่ของภคพงษ์มาตั้งแต่เด็ก จงรักภักดีและรู้ใจ เจ้านายเป็นที่สุด

17. คัพเค้ก รับบทโดย ธัญญา รัตนมาลากุล
เลขาของพิทยา คัพเค้กมั่นใจในตัวเองมาก ชอบใส่เสื้อผ้าสีสันตัดกันสุดฤทธิ์ ภายนอกดูเหมือนพูดน้อย แต่แอบเป็นแหล่งข่าวเม้าท์ไฮโซกอสซิปเป๊ะมาก!!

18. พรต รับบทโดย ทนงศักดิ์ ศุภการ
พ่อของภคพงษ์ สามีคนแรกของรัชนี ทุ่มเทให้กับการทำงานสุดชีวิต
แต่ขณะเดียวกันก็รักรัชนีสุดหัวใจ เมื่อถูกภรรยาทิ้งไปจึงตรอมใจตาย










ตะวันทอแสง เรื่องย่อละครตะวันทอแสง



ตะวันทอแสง

Click here to see a large version
ตะวันทอแสง


ภาพนักแสดง ละคร ตะวันทอแสง ช่อง 7
ตะวันทอแสง

ภาพนักแสดง ละคร ตะวันทอแสง ช่อง 7
โดมใน ตะวันทอแสง

    

โดมใน ตะวันทอแสง



โดมใน ตะวันทอแสง



ใหม่ใน ตะวันทอแสง









หากถูกใจช่วยกด Like เพื่อเป็นกำลังใจให้ทีมงานด้วยนะค๊าาาา





ร่วมแสดงความคิดเห็น

ZONEZEED.COM ควมบันเทิงไม่เคยหลับไหล แหล่งรวมความบันเทิงบนโลกออนไล์
เว็บไซต์ โซนซี๊ด.คอม เป็นเว็บไซต์รวบรวมความบันเทิงออนไลน์ ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับความบันเทิงเยอะแยะมากมาย หลากหลายหมวดหมู่ หลายเรื่อง
หากเรื่องในหัวข้อใดมีส่วนพาดพิงหรือละเมิดลิขสิทธิ์ทำให้เกิดความเสียหายกรุณาแจ้งมาที่ zonezeed(แอ๊ด)windowslive.com เพื่อที่จะลบข้อมูลหรือแก้ไขให้ถูกต้อง

Copy right © 2009-2012 ZoneZeed.com is version 3.0 All right reserved. Website design by ZoneZeed.com
Best viewed with IE 6.0 or above | Opera | Firefox browser 1024 x 768 resolutions. เข้าสู่ระบบ